غلامرضا ارژنگ درگذشت_دلچسب

به گزارش

خبرگزاری موج

، غلامرضا ارژنگ، پژوهشگر و مؤلف کتاب‌های دستور زبان فارسی و آیین نگارش دوره‌های راهنمایی و دبیرستان، متولد دوم آذرماه ۱۳۱۵ در قم می بود.

ارژنگ از سال ۱۳۳۲ به شغل آموزگاری در قم مشغول می بود و در سال ۱۳۴۲ به آموزش و پرورش تهران منتقل شد و تا ۱۳۵۰ در دبیرستان‌های پهلوی، امیرکبیر و مروی تهران تدریس کرد. از آن زمان تا سال ۱۳۵۹ با سمت کارشناسی در مرکز تحقیقات و برنامه‌ریزی درسی و سازمان کتاب‌های درسی کار کرد. ارژنگ در این سال‌ها با دیگر همکارانش، کتاب‌های درسی دستور زبان فارسی و آیین نگارش دوره‌های راهنمایی و دبیرستان را بر پایه شیوه نوین آموزشی نگاشت. این چنین تحول رسم‌الخط فارسی از صورت نوشتن اتصال کلمات مرکب به طور انفصالی یا جدا از هم را در کتاب‌های درسی سال‌های ۱۳۵۲ داخل کرد.

بعد از بازنشستگی به خواست خود در سال ۱۳۵۹، تا سال ۱۳۸۵، در مدارس عالی و آموزش ضمن خدمت در وزارت درمان و آموزش پزشکی، آموزش و پرورش و دانشگاه‌های آزاد و دوره‌های بازآموزی صدا و سیما مشغول تدریس دستور زبان فارسی، ادبیات فارسی و آیین نگارش می بود.

از سال ۱۳۹۰ با فرهنگستان زبان و ادب فارسی، گروهِ فرهنگ‌نویسی، در تألیفِ فرهنگ جامع زبان فارسی همکاری داشت و تهیّه و تنظیمِ تعریفِ مدخل‌های واژگانِ دستورِ زبان، آرایه‌های شعری، عروض و قافیه و این چنین ویرایش و بازدید و بازبینیِ نهاییِ جلدِ اوّلِ همین فرهنگ (سخنِ آ) را بر مسئولیت داشت.

دستور زبان فارسی، آیین نگارش، نگارش و سخنوری، دستور زبان فارسی، پنج گفتار دستوری، فرشتهٔ گندمزار و سیمرغ آفتاب، نگارشی از قصاید و غزلیات سعدی، آتشکده خاموش، شیوهٔ نگارشِ فارسی، ویرایش زبانی برای نثر فارسی امروز، گردآوری هزار و یک غزل شورانگیز از چهارصد شاعر کهن و معاصر، زبان و ادب فارسی فارسی عمومی دانشگاه‌ها و روشنامهٔ رسم‌الخط فارسی برای کتاب‌های درسی و انتشارات آموزشی از جمله آثار ارژنگ است.

اکبر ایرانی، مدیرعامل موسسه میراث مکتوب، در پیامی نوشته است: «درگذشت استاد غلامرضا ارژنگ، از دبیران برجسته و چهره‌های اثرگذار در آموزش زبان فارسی، جهت اندوه و تأثر زیاد شد.

شادروان ارژنگ با تألیف کتاب پُرکاربرد دستور زبان فارسی و شراکت مؤثر در تدوین کتاب‌های درسیِ «نگارش» و «دستور زبان»، نقشی ماندگار در سامان‌دهی آموزش زبان فارسی در مدارس ایفا کرد. رویکرد آموزشیِ منظم و نظام‌مند، تکیه بر تقسیم‌بندی کلاسیک اجزای کلام، منفعت‌گیری از مثالهای متون ادبی و پافشاری بر دُرست‌نویسی، از ویژگی‌های شاخص آثار او می بود؛ آثاری که برای چند نسل از دانش‌آموزان و داوطلبان، مرجع مهم آموزش دستور به شمار می‌رفت و در تثبیت شیوه آموزش زبان معیار سهمی دیدنی داشت.

اینجانب، اکبر ایرانی، فقدان این معلم فرهیخته را به خانواده محترم، شاگردان، همکاران و جامعه آموزشی سرزمین تسلیت می‌گویم و برای آن مرحوم رحمت و مغفرت الهی مسئلت دارم.»