به گزارش دلچسب
بعد از ورود و گسترش تدریجی «eSIM»، صنعت مخابرات در اغاز مرحله تازهای قرار گرفته است؛ مرحلهای که با ظهور «iSIM» تعریف میشود؛ فناوریای که هویت مشترک را بهطور مستقیم در چیپست ادغام و پارادایم اتصال را منقلب میکند.
در مدل سنتی، سیمکارت بهصورت یک کارت فیزیکی جداگانه درون خشاب دستگاه قرار میگرفت. ورود eSIM این حالت را تحول داد؛ سیمکارت به شکل تراشهای کوچک روی برد دستگاه لحیم شد و امکان فعالسازی از راه دور و مدیریت دیجیتال را فراهم آورد.
این فناوری اکنون در تعداد بسیاری از کشورها و از جمله ایران اراعه شده است و اپراتورهای تلفن همراه سرزمین آن را در اختیار مشترکان قرار دادهاند. بهاختصاصی همراه اول بهگفتن نخستین اپراتور پیشگام در این حوزه، فرآیند ثبتنام و فعالسازی متقاضیان را اغاز کرده تا مطابق با قوانین جاری، پروفایل دیجیتال را به کاربران متقاضی تخصیص دهد. با این حال، eSIM هم چنان یک ماژول جدا گانه باقی میماند.
تحول مهم در iSIM رخ میدهد؛ جایی که قابلیت سیمکارت دیگر یک تراشه جداگانه نیست، بلکه بهطور کامل در سیستم روی چیپ (SoC) ادغام میشود.
این ادغام چند دستاورد کلیدی دارد. از نظر سختافزاری، هزینه و فضای کمتری نیاز است و امکان طراحی دستگاههای کوچکتر و مقاومتر فراهم میشود. از منظر منفعتوری انرژی، تمرکز همه قابلیتها در یک چیپ به مصرف بهینهتر منجر خواهد شد و در حوزه امنیت، مدیریت هویت کاربر در سطح چیپست یکپارچگی و محافظت بیشتری تشکیل میکند.
بر پایه پیشبینی Counterpoint Research، تا سال ۲۰۳۰ بیشتر از ۲۵ درصد از کل اتصالات سلولی جهان از iSIM منفعت گیری خواهند کرد. این روال مشخص می کند که قابلیت اتصال دیگر یک جزء جانبی نخواهد می بود، بلکه بهصورت بومی و تعبیهشده در معماری دستگاهها اراعه میشود.
به این ترتیب، iSIM نهتنها ادامه طبیعی مسیر eSIM بهشمار میآید، بلکه گامی بنیادین در جهت اتصال یکپارچه و مقیاسپذیر است؛ فناوریای که میتواند تواناییای کارآمدتر، ایمنتر و جهانیتر برای کاربران و بازارهای آینده فراهم آورد.
دسته بندی مطالب
