افزایش هزینههای کمرشکن دارو برای خانوارهای ایرانی؛ پیامدهای ناکام ماندن طرح دارویاری, بهرام عیناللهی، وزیر بهداشت و درمان، در جلسهای با اعضای هیات رئیسه فرهنگستان علوم پزشکی ایران بیان کرد که یکی از نتایج اجرای طرح دارویاری، جلوگیری از قاچاق دارو به کشورهای همسایه است، بدون اینکه به سایر پیامدهای مثبت یا منفی این طرح اشارهای کند.
روند صعودی هزینههای کمرشکن سلامت بر اساس نتایج یک گزارش تحقیقی، مواجهه خانوارهای ایرانی با هزینههای کمرشکن سلامت بر پایه شاخص ظرفیت پرداخت خانوار، از ۲/۳۷ درصد در سال ۱۳۹۵ با روندی نوسانی به ۲.۴۲ درصد در سال ۱۴۰۰ افزایش یافته است. این در حالی است که داروها بخش قابلتوجهی از پرداخت از جیب برای دریافت خدمات سلامت را تشکیل میدهند.
چالشهای اجرای طرح دارویاری مشکلات موجود در حوزه دارو، از جمله مشکلات صنایع دارویی و قاچاق داروها، موجب طراحی و اجرای برنامه دارویاری در سال ۱۴۰۱ شد.
عدم تحقق اهداف طرح هرچند اجرای طرح دارویاری نباید باعث افزایش سهم پرداخت از جیب افراد بابت داروها میشد، اما بر اساس اظهارات یکی از اعضای کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، این طرح به دلایلی نظیر عدم وجود اعتبارات بودجهای ملزوم، به طور کامل اجرایی نشد.
رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس نیز تأکید کرد که طرح دارویاری برخلاف مقصود خود، پرداخت از جیب مردم را افزایش داده و بیماران مجبورند داروهای خود را با چند برابر قیمت تهیه کنند.
آخرین مطالب
- برای ارتودنسی قسطی در رشت چک یا ضامن لازم است؟ نکاتی که قبل از شروع درمان باید بدانید
- چه آزمایشها و بررسیهایی پیش از عمل جراحی بینی لازم است؟
- بهترین شکر قهوه ای راهی ساده برای یک انتخاب حرفه ای
- راهکار قطعی افق پارس برای ریشه کنی و سمپاشی تخصصی آفات (ساس، سوسک، کنه، کک، شپش و موش)
- ریبیت آلپاری برای اسکالپرها و تریدرهای پرحجم چه ارزشی دارد؟
آمارهای مرکز پژوهشها و مقایسه با استانداردهای جهانی مرکز پژوهشها با استناد به نقل ازهای رسمی موسسه ملی تحقیقات سلامت اعلام میکند با وجود روند کاهشی شاخص سهم پرداخت از جیب بیماران از کل هزینههای سلامت در کشور ایران، میانگین این شاخص طی سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ برابر ۴۲.۲ درصد بوده است.
شاخص تا ۲۵ درصد است. در سال ۱۳۹۸ میانگین این شاخص در سطح جهان ۱۸ درصد گزارش شده است.
ساختار پرداخت از جیب طی سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ به طور میانگین تقریباً ۵۶ درصد مخارج سلامتی که به شکل پرداخت از جیب صورت گرفته، صرف مخارج درمانی و ۳۱ درصد نیز صرف دارو و سایر کالاهای پزشکی توزیع شده به بیماران سرپایی شده است.
عوامل پنهان و هدفهای توسعهای برخی از خانوارها به دلیل عدم داشتن درآمد کافی برای دریافت خدمات سلامت مورد نیاز در زمان مناسب مراجعه نمیکنند و به همین دلیل ممکن است با مخارج کمرشکن هم روبرو نشوند که این موضوع در محاسبات مخارج کمرشکن سلامت در نظر گرفته نمیشود.
منفعتمندی از خدمات سلامت نیز در نظر گرفته شود.
بر اساس گزارشهای رسمی منتشر شده، آخرین پیمایش مربوط به منفعتمندی از خدمات سلامت در کشور مربوط به سال ۱۳۹۴ است. مطابق آمار منتشر شده، میزان روبرو خانوارهای ایرانی با هزینههای کمرشکن سلامت در سال ۱۴۰۰ برابر با ۲.۴۱ درصد بوده که این میزان با هدف تعیین شده در برنامه ششم توسعه، یعنی ۱ درصد، فاصله دارد. از جمله دلایل اصلی وقوع هزینههای کمرشکن سلامت، بالا بودن سهم پرداخت از جیب خانوار از هزینههای سلامت است.
