انویدیا نقش کلیدی در گسترش هوش مصنوعی ایفا کرده و مدتی کوتاه ارزشمند‌ترین شرکت جهان شد، اما حدود ۵۵۰ می‌لیارد دلار از ارزش خود را از دست داد و به رتبه سوم افتاد، زیرا برخی سهامداران برای سودگیری و برخی دیگر به دلیل ترس از کاهش قیمت آتی سهام خود را فروختند.
هوانگ، مدیرعامل انویدیا، افق ۴ تریلیون دلاری را برای شرکت می‌بیند و سری پردازشگر‌های بلک‌ول را بهترین قطعات تاریخ کامپیو‌تر توصیف می‌کند. او پیش‌بینی می‌کند با موج جدید فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی، بخشی از بازار به ارزش حدود ۵۰ تریلیون دلار به حالت خودکار درخواهد آمد.
تحلیلگر ارشد فورس‌تر، آلوین نگوین، معتقد است تنها توقف گسترش فناوری‌های هوش مصنوعی مانع رسیدن انویدیا به ۴ تریلیون دلار است. مایکروسافت و اپل که در رتبه‌های بالا‌تر قرار دارند، شانس بیش‌تری برای دستیابی به این سطح دارند.
جی‌پی‌تی-۵ و تأثیر بر سهام انویدیا
نگوین می‌گوید در صورت عرضه موفق جی‌پی‌تی-۵ و سایر مدل‌های زبانی بزرگ، قیمت سهام انویدیا نگه داشته شده و تا پایان سال می‌لادی آینده به ۴ تریلیون دلار می‌رسد. اما اگر این مدل‌ها انتظارات را برآورده نکنند، سهام به شدت کاهش می‌یابد، زیرا کاربران انویدیا را پیشرو در این حوزه می‌شناسند. ظهور فناوری‌های جدید با نیاز کمتر به قدرت محاسباتی و عدم استقبال کسب‌وکار‌ها از ابزار‌های مولد نیز می‌تواند بر قیمت تأثیر بگذارد.
شرکت‌های خصوصی مانند اوپن‌ای‌آی و آنتروپیک در بورس عمومی حضور ندارند، بنابراین سرمایه‌گذاران برای سرمایه‌گذاری به سراغ شرکت‌هایی مانند مایکروسافت و انویدیا می‌روند. انویدیا در واقع فروشنده بیل برای جستجوی طلا است، زیرا ابزار‌های ضروری برای گسترش هوش مصنوعی را فراهم می‌کند و بخش زیادی از هزینه‌های هوش مصنوعی مستقیما به جیب این شرکت می‌رود. کمپانی‌هایی مانند متا و اوپن‌ای‌آی صدها هزار پردازشگر گرافیکی را از انویدیا خریداری کرده‌اند.
پردازشگر‌های گرافیکی انویدیا که ابتدا نیاز گیمور‌ها را برطرف می‌کردند، اکنون با قدرت پردازشی بالا‌تر در مدل‌هایی مانند جی‌پی‌تی-۴ و کلود ۳.۵ به کار می‌روند. محاسبات پیچیده با حجم و شدت بالا وظیفه‌ای است که این قطعات به خوبی انجام می‌دهند. گوگل، متا و اوپن‌ای‌آی از این پردازشگر‌ها برای آموزش مدل‌های زبانی بزرگ خود بهره می‌برند تا بتوانند الگو‌های زبانی را شناسایی و پاسخ‌های مناسب ارائه دهند.
رقابت انویدیا با سایر شرکت‌ها
رقبا در کنار استفاده از پردازشگر‌های انویدیا، تراشه‌های خود را نیز توسعه داده‌اند. گوگل از تی‌پی‌یوه‌ای خود، متا از ام‌تی‌آی‌ای، آمازون از ترینیوم ۲ برای خدمات ای‌دابلیو‌اس، و اینتل از گاودی ۳ استفاده می‌کنند. این اقدامات تا به حال از برتری کامل انویدیا در بازار جلوگیری کرده و حتی موقعیت فعلی آن به عنوان بهترین سازنده جی‌پی‌یو را به چالش کشیده است.
گزارش‌های منتشره نشان می‌دهد فناوری پردازش دسته‌ای دسترسی به مدل‌های زبانی ارزان‌تر را ممکن می‌سازد و به شرکت‌ها فرصت می‌دهد به جای خرید قوی‌ترین سخت‌افزار‌ها، چیپ‌های ارزان‌تر و کارآمد‌تر برای دیتاسنتر‌ها تهیه کنند.
استارتاپ‌های کوچک‌تر نیز فعال هستند. شرکت گراک واحد‌های پردازشی اختصاصی (ال‌پی‌یو) را برای اجرای مدل‌های زبانی بزرگ بهینه کرده و ادعا می‌کند ده برابر سریع‌تر از مدل‌های موجود عمل می‌کنند. شرکت مت‌اکس با حذف اجزای غیر‌ضروری در پردازشگر‌های خود، کارکرد بهتری را ارائه می‌دهد. استارتاپ اتچد نیز ۱۲۰ می‌لیون دلار بودجه برای گسترش تراشه‌های مخصوص مدل ترانسفورماتور جذب کرده است.
هوانگ و مدیران باید بر گسترش و رشد خود تمرکز کنند تا به اهداف بزرگ دست یابند. اگر انویدیا با رشد کم قیمت‌گذاری شود، برای حفظ ارزش فعلی باید سالانه یک تریلیون دلار پردازشگر گرافیکی با حاشیه سود ۳۰ درصد بفروشد. این موضوع نشان می‌دهد می‌زان رشد چقدر در قیمت‌گذاری تأثیرگذار است.
نگه‌داشتن حاشیه سود فعلی نیز چالش‌هایی دارد. بهره‌گیری از نیمه‌هادی‌های پیشرفته شرکت‌های اینتل، تی‌اس‌ام‌سی و اس‌ام‌آی‌سی بخشی از سود انویدیا را به جیب این شرکت‌ها می‌ریزد. اگر نیاز انویدیا به این قطعات افزایش یابد، سهم سازنده‌ها از سود نیز بیش‌تر می‌شود.
جمع‌بندی
ویلسون معتقد است قیمت انویدیا به می‌زان سفارشات بستگی دارد. او پیش‌بینی می‌کند رشد انویدیا پس از رسیدن به ۴ تریلیون دلار کند‌تر شود، زیرا لغو یا کاهش سفارش‌ها می‌تواند مانع رشد سریع باشد. گسترش هوش مصنوعی و پذیرش کسب‌وکار‌ها نقش بسزایی در افزایش ارزش این شرکت دارند و در صورت ادامه روند فعلی، ممکن است شرکت هوانگ مجددا به جایگاه ۴ تریلیون دلاری بازگردد.
