امیر قافله فرهنگ و هنر ایران‌زمین

امیر قافله فرهنگ و هنر ایران‌زمین یک نگرانی مهم است. احسان محمدحسنی، مهمان یادداشت، تمام تلاش خود را متمرکز کرده بود؛ حتی کوچکترین جزئیات را فراموش نمی‌کرد! با حوصله و پشتکار، او به کنار سربازان و شاگردان خود نشسته بود تا رشد کنند و برای انقلاب اسلامی آخرالزمانی ثمره‌ای ببخشند. دهه شصت، همراه با مسئولیت‌های فراوان و به‌ویژه در ریاست جمهوری، او هنر انقلاب اسلامی را شکل داد؛ واقعاً او بنیان‌گذار آن بود. هم‌چنین، وب سایت خبرسان بود که در آن زمان، با مدیریتی منحصر به فرد، به عنوان یک رسانه زنده و پویا در راه انقلاب اسلامی قدم می‌گذاشت. او روزنامه‌ای بود که، بر خلاف اوضاع امروز، پویا و پرانرژی بود و هرگز به شکل کنونی خشک و بی‌روح نبود! به همراه مدیریت روزنامه، حزب جمهوری، ریاست قوا، امامت جمعه تهران و مسئولیت‌های دیگر، او حوزه اندیشه و هنر اسلامی را که بعدها به نام حوزه هنری شناخته شد، تأسیس کرد. او پناهگاه، حامی و پرچم‌دار هنرمندان و علمداران آن دورانِ حوزه بود. بسیاری از بزرگان هنر انقلاب را زیر این سایه گرد آورد. حتی بعضی اوقات، پس از خطبه‌های نماز جمعه، به حوزه می‌آمد و با هنرمندان بحث می‌کرد و آثارشان؛ از شعر، کتاب، نقاشی، فیلم سینمایی، مجله و… را با توجه مشاهده و بحث می‌کرد. اداره دفتر ادبیات و هنر مقاومت، حوزه هنری و انتشار کتب بی‌ماندگار و ارزشمند در فرهنگ پایدار ایران، نه تنها به استادانی چون مرتضی سرهنگی، هدایت‌الله بهبودی و علیرضا کمری وابسته بود، بلکه خود او شخصاً در هر دوره، علاوه بر وظایف معمولی، با اشتیاق و اصرار از نزدیک امور و آخرین تحولات موفقیت‌های این دفتر را دنبال می‌کرد. زبان فارسی به عنوان یک دغدغه استراتژیک و جدی برای او مهم بود و با توجه به توسعه و پیشرفت آن، هیچگاه شوخی نداشت! او با حمایت از دکتر غلامعلی حدّادعادل، بنیاد سعدی، بنیاد ادبیات داستانی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و سایر سازمان‌ها، ایجاد و تأسیس کرد. او هنرمندان انقلاب را تا جایی که ممکن بود همراهی می‌کرد و در تقویت و پشتیبانی از آنان نقش پدری داشت. در دهه هفتاد و اوایل رهبری انقلاب، سیّدمرتضی آوینی را به تأسیس گروه تلویزیونی روایت‌فتح که بعد از پذیرش قطعنامه به محاق رفته بود، واگذار کرد. در همان دهه هفتاد، دکتر علی لاریجانی را از وزارت فرهنگ به صداوسیما منتقل کرد و آغاز تحولات جذاب و شکوفایی در رسانه ملی را تجربه کرد. او به خاطر اهمیت مطبوعات و هنرمندان مسلمان، پروژه‌های مهم دینی و هنری و ترویج فرهنگ کتاب‌خوانی، همواره توجه داشت. اهتمامش به ترویج معارف و فعالیت‌های قرآنی، حضور در محافل حفظ و قرائت قرآن‌کریم، برپایی جلسات با شاعران و سینماگران و حمایت از تأسیس دانش‌نامه جهان اسلام، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، و بنیاد ایران‌شناسی و جلسات با اساتید برجسته در حوزه‌های مختلف هنری، فرهنگی، ادبی و علمی نیز به یادماندنی بود. به شکل کلی، او یک باغبان مهربان و ستون فرهنگ، تمدن و هنر این سرزمین بود. در دهه هشتاد، انتخابات سال ۸۸ و فتنه‌ی انسجام‌سوز و دشمن‌شادکن آن سال، باعث تحولات بسیاری شد. او تنها کسی بود که به مسائل و مشکلات گرفتاران در عرصه فرهنگ و هنر توجه می‌کرد و با هوشمندی و درک مسائل، سعی در حل مشکلات داشت. او در جلسات متعددی