رونمایی از دو اثر شعری جدید با مضامین طنز اجتماعی و عاشقانه در انتشارات نگیما و یادشده

رونمایی از دو اثر شعری جدید با مضامین طنز اجتماعی و عاشقانه در انتشارات نگیما و یادشده, دو مجموعه شعر تازه با عناوین قطارِ آبی و قرمز طنزهای کلاسیک و مدرن؛ با چاشنیِ پستمدرن و غوغای کلام عاشقانه دلنوشتههای شعرگونه شالان به ترتیب در انتشارات نگیما (انتشارات نگار و نیما) و نشر یادشده به چاپ رسیدهاند.

مجموعه قطارِ آبی و قرمز؛ طنز اجتماعی با نگاه پستمدرن این اثر سروده مصطفی خلیلیفرد در ۱۵۰ صفحه و با شمارگان ۱۱۰ نسخه منتشر شده است. خلیلیفرد، شاعر اهل اصفهان و ساکن تهران با مدرک دکترای تخصصی زبان و ادبیات فارسی، در دیباچه کتاب به تشریح دیدگاه خود میپردازد. او معتقد است شعر به سراغ او میآید و فرآیند سرایشش برنامهریزیشده نیست، هرچند پس از ظهور، نو یا کهن بودن فرم شعر معلوم میشود.

نویسنده نگاه طنزآمیز خود را بیشتر اجتماعی میداند و تأکید میکند که از آنجا که عضو هیچ حزب یا گروهی نبوده، اندیشهاش آزاد و شعرش مردمی است.

شیشههایش نیز چنان تمیز و شفاف است که بعضی اوقات به عینک داشتنِ خودم شک میکنم. نمونهای از اشعار مجموعه در یکی از اشعار این کتاب با عنوان چینی بَندزَن آمده است تا نگاهم از نگاهت نُقل چید و قند خورد قسمتی از حال تو با حس من پیوند خورد در سماع صوفیان لبخند و شربت داشتی صوفیِ ما هم فریب شربت و لبخند خورد صوفی ما، این دل پروانه شکل در به در با شکستنهای پی در پی – به زلفت بند خورد ای کماندارِ سپاهت تا سمرقند آمده ای که تیر غمزهات بر قله الوند خورد!

تُرک من هنگامی بیاتِ ترک میخواند مرا قند خوردش پستهای تر میشود با گَند خورد…. مجموعه غوغای کلام عاشقانه؛ دلنوشتههای شالان کتاب دوم با نام غوغای کلام عاشقانه دلنوشتههای شعرگونه شالان از سرودههای شهلا تهرانی است که در ۵۷ صفحه در نشر یادشده ارائه شده است.

مدت دلم با توست آنقدر خوب بودی که نمیتوانم به غیر تو فکر کنم!

به تو که با همه کمحرفیهایت در نگاهت غوغایی از کلام و واژههای عاشقانه می بود همیشه میخواستم همچون خون در تو جاری شوم در رگانت آسمان نخواست خدا نخواست انگار تو را از من زیاد تر دوست میداشت کوتاهیهایم را بر من ببخش!

عزیزم، عشقم اگر باز مجدد دنیا بیایم میخواهم در کنار تو باشم سیلوار اشکهایم روان است از گونههایم چه مقدار دلم هوای تو دارد آن نگاههای عاشقانه را همیشه یارت را قشنگ میدیدی دلم دلگرمیهایت را میخواهد حال گریانم من جای تو همه جا خالیست کوچه، شهر، جهانی بی تو، زیاد خالی و پوچ و تهیست