محققان دانشگاه کالیفرنیا در سن‌دیگو در سال ۲۰۲۰ گونه‌ای از جلبک به نام را در یک برکه آشکار کردند که با اصلاح ژنتیکی می‌تواند به کارخانه‌ای زیستی برای تولید سوخت بیودیزل و پلاستیک‌های تجزیه‌پذیر از دیاکسیدکربن تبدیل شود.
بر اساس گزارش نیوساینتیست، این جلبک در شرایط سخت‌خیزانه نظیر دمای بالای ۴۰ درجه سانتیگراد، محیط قلیایی با بالا‌تر از ۱۱، نور مستقیم خورشید و شوری تعادل‌نیمه اقیانوس نیز قادر به رشد است. در محیط قلیایی، شکارچیان جلبک نمی‌توانند زنده بمانند و آب می‌زان بیش‌تری دیاکسیدکربن را حل نگه می‌دارد که باعث رشد سریع‌تر گیاه می‌شود.
ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد جلبک.
پژوهشگران در مطالعه خود دریافتند که این جلبک نه تنها تحمل قلیایی دارد، بلکه توانایی تولیدمثل جنسی را نیز حفظ کرده است. این ویژگی به محققان امکان می‌دهد با تکثیر انتخابی، سویه‌هایی با تحمل بالا در برابر شوری، نور شدید و دما‌های بالا به دست آورند.
آخرین مطالب
- دندان روکششده یا ایمپلنت دارید؟ شاید هنوز بتوانید لبخندتان را با ارتودنسی نامرئی مرتب کنید
- کاشت ایمپلنت فقط یک جراحی نیست؛ بهترین متخصص ایمپلنت چگونه مسیر درمان را طراحی می‌کند؟
- ارتودنسی اقساطی برای فرزندان؛ چگونه خانوادهها هزینه درمان را هوشمندانه مدیریت کنند؟
- لوبیا چیتی ازبکستان؛ ماده اولیهای ایدهآل برای توسعه محصولات جدید کنسروی
- راهنمای انتخاب نایلون دسته بندی مناسب برای انواع فروشگاه‌ها
جلبک. به طور طبیعی برای ذخیره انرژی روغن تشکیل می‌دهد، اما ارگانیسم‌های در محیط‌های خشن معمولا بازده‌ی روغنی پایینی دارند. برای افزایش بهره‌وری، محققان ژن‌های مربوط به افزایش تولید روغن از دانه سویا را در ژنوم این جلبک جایگذاری کردند. نتیجه این کار، افزایش محتوای روغن از ۲۸ درصد در گونه اصلی به ۳۶ درصد در گونه اصلاح‌شده شد.
روغن حاصل می‌تواند در فرآیند‌های جداگانه به بیودیزل یا پلی‌یورتان — نوعی پلاستیک پرکاربرد در پارچه‌های ضدآب و کاربرد‌های متنوع — تبدیل شود. محققان اعلام کرده‌اند که کفش‌های تولیدشده از مواد مبتنی بر این جلبک اکنون با قیمتی مشابه محصولات مشتق‌شده از نفت عرضه می‌شوند و مزیت تجزیه‌پذیری کامل در طبیعت را دارند.
