بارش شهابی آلفا جدی که از پانزده ژوئیه آغاز شده، در اول اوت به اوج فعالیت خود می‌رسد و تا یازده سپتامبر ادامه خواهد داشت. این پدیده آسمانی که با شهاب‌های درخشان و گلوله‌های آتشین شناخته می‌شود، توسط اخترشناس مجارستانی می‌کلوش کنکولی تگه در سال ۱۸۷۱ کشف گردید.
منبع اصلی ذرات این بارش شهابی، دنباله‌دار ۱۶۹پی/نیئت (۱۶۹/NEAT) است که پیش از این به عنوان سیارک ۲۰۰۲ ای‌اکس۱۲ شناخته می‌شد. اخترشناسان در سال ۲۰۰۵ متوجه فعال شدن این جسم در نزدیکی حضیض شدند و اکنون آن را به عنوان دنباله‌دار مادر بارش آلفا جدی شناسایی می‌کنند.
بر اساس محاسبات علمی، ابر گردوغبار این بارش حدود ۳۵۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش شکل گرفته است، زمانی که نزدیک به نیمی از بدن سیارک مادر متلاشی شده و در فضا پراکنده گردیده. این ابر اخیرا در مدار زمین تکامل یافته و باعث بارش شهابی با شدت اوج ۲ تا ۵ در ساعت شده است، اگرچه گاهی فوران‌های شدید‌تری با شهاب‌های بسیار درخشان نیز مشاهده می‌شود.
می‌انگین قدر ظاهری شهاب‌های این بارش حدود ۲.۲ برآورد می‌شود که آن را به یکی از درخشان‌ترین بارش‌های مهم سال تبدیل می‌کند. پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که در سال‌های ۲۲۲۰ تا ۲۴۲۰ می‌لادی، آلفا جدی به یک طوفان شهابی بزرگ سالانه تبدیل خواهد شد که نیرومند‌تر از هر بارش سالانه‌ای خواهد بود که امروزه رصد می‌کنیم.
