یک تپ اختر آرام در قلب CTA ۱ وجود دارد. باقی‌مانده این ابرنواخ‌تر از طریق انتشار طول موج‌های رادیویی توسط ستاره‌شناسان در سال ۱۹۶۰ کشف شد و از آن زمان به عنوان نتیجه انفجار مرگ یک ستاره عظیم شناسایی گردید.
اما هیچ پالس رادیویی از تپ اختر مورد انتظار، که باقی‌مانده ستاره نوترونی در حال چرخش از هسته فروپاشیده ستاره‌ای عظیم است، شناسایی نشد. حتی نزدیک به ۱۰۰۰۰ سال بعد از انفجار اولیه ابرنواخ‌تر، همچنان ابر زباله بین ستاره‌ای در طول موج‌های نوری ضعیف است.
در عکس روز ناسا چه می‌بینیم؟
اشعه‌های قابل رویت طول موج CTA ۱ از جبهه‌های شوک در حال انبساط، تا این مدت در این عکس عمیق تلسکوپی قابل مشاهده است. این قاب در سراسر می‌دان ستاره‌ای در صورت فلکی شمالی قیفاووس گسترش می‌یابد.
در حالی‌که از آن زمان هیچ تپ اختری در طول موج‌های رادیویی اشکار نشده است، در سال ۲۰۰۸ تلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمی تابش پالسی از CTA ۱ را شناسایی کرد و ستاره نوترونی در حال چرخش آن را مشخص نمود.
این منبع به عنوان اولین نمونه از نوع رو به رشد تپ اختر‌ها شناخته شده است که در طول موج‌های رادیویی غیر‌فعال می‌باشند اما در پرتو‌های گاما با انرژی بالا پالس خواهند داد.
