خورشید تنها ستاره منظومه شمسی است و در مرکز آن قرار دارد. این ستاره سرچشمه اصلی نور، گرما و انرژی سیاره ماست. اگرچه خورشیدستارهای با اندازه متوسط محسوب میشود، اما بزرگترین جرم منظومه شمسی است. بهگونهای که ۹۹.۸ درصد جرم کل منظومه ستارهای ما را خورشید تشکیل میدهد و تمام سیارات با هم تنها ۰.۲ درصد باقیمانده را میسازند.
بر اساس محاسبات دانشمندان، جرم خورشید نزدیک به ۱۹۸۸۵۰۰ در ۱۰ به توان ۲۴ کیلوگرم و جرم زمین ۵.۹۷۲۴ در ۱۰ به توان ۲۴ کیلوگرم برآورد شده است. بنابراین خورشید ۳۳۳ هزار برابر جرم زمین دارد. از نظر حجم، خورشید ۱.۴۱۲ میلیون در ۱۰ به توان ۱۲ کیلومتر مکعب و زمین ۱.۰۸۳ در ۱۰ به توان ۱۲ کیلومتر مکعب است. در نتیجه حدود ۱.۳ میلیون زمین میتواند حجم خورشید را پر کند.
قطر خورشید ۱ میلیون و ۳۹۲ هزار کیلومتر و قطر زمین ۱۲ هزار و ۷۴۲ کیلومتر برآورد شده است. بنابراین خورشید ۱۰۹ برابر قطر زمین است. تعیین دقیق ابعاد خورشید تاریخچه طولانی دارد. آریستارخوس ساموسی در قرن سوم قبل از میلاد با روش هندسی شکاف، قطر خورشید را تخمین زد. ارشمیدس نیز در کتاب شمارشگر شنها تخمینی دیگر ارائه داد. این مقادیر اگرچه نادرست بودند، اما با اندازهگیریهای مدرن فاصله زیادی نداشتند.
در قرن چهاردهم، ابنشاطر از مکتب مراغه در کتاب نهایهالصول در تصحیحالصول مجددا اندازه خورشید را محاسبه کرد. او قطر خورشید را متغیر بین ۲۹.۵ تا ۳۲.۳۲ اینچ برآورد کرد. در نهایت ستارهشناسان فرانسوی گابریل موتون و ژان پیکارد در قرن هفدهم اولین اندازهگیری دقیق شعاع خورشیدی را با خطای کمتر از یک درصد گزارش دادند.

امروزه دانشمندان ناسا با استفاده از ابزار امدیآی نصب شده بر رصدخانه سوهو میتوانند ابعاد خورشید را با دقت بالا بسنجند. این محاسبات شعاع خورشید را ۶۹۶ هزار و ۳۴۲ کیلومتر با عدم قطعیت ۶۵ کیلومتری تعیین کرده است. با این حال اندازهگیری شعاع خورشید چالشهایی دارد، زیرا خورشید جسمی سیال و در حال چرخش است و لبه تاریک آن نقاط انحنا دارد.
تعریف متداول شعاع خورشید، نصف فاصله بین نقاط انحناء لبه تاریک در دو سر ناموافق خطی است که از مرکز دیسک میگذرد. اندازهگیری از زمین تحت تأثیر اختلالات جوی است که میتواند خطا ایجاد کند. قطر خورشید پارامتر اساسی در مدلهای فیزیکی ستارگان است و بر محاسبه انرژی منتقلشده به زمین تأثیر میگذارد.

جستجوی ساده در گوگل عدد ۱.۳ میلیون را برای تعداد زمینهایی که در خورشید جا میشوند نشان میدهد، اما این عدد حاصل تقسیم حجم خورشید بر حجم زمین است و فرض میکند زمین ذوب شده باشد. فیزیکدانان با در نظر گرفتن زمین بهعنوان کره جامد، محاسبه کردهاند که تعداد واقعی زمینهایی که در خورشید جای میگیرند ۹۳۲ هزار و ۸۸۴ عدد است.
برای مقایسه سیارات دیگر مشتری بزرگترین سیاره با جرم ۱۹۰۰ در ۱۰ به توان ۲۴ کیلوگرم (۳۱۸ برابر زمین) و ۱۰۰۰ عدد از آن در خورشید جا میشود. عطارد کوچکترین سیاره با جرم ۰.۳۳ در ۱۰ به توان ۲۴ کیلوگرم است و برای پر کردن خورشید به ۲۱.۲ میلیون عطارد نیاز است. پلوتو تنها ۱ درصد جرم زمین را دارد و بیش از ۲۰۰ میلیون پلوتو جرم خورشید را میسازند. ماه زمین ۴۰۰ برابر کوچکتر از خورشید است و برای پر کردن خورشید به ۶۴.۳ میلیون ماه نیاز داریم.

در جمعبندی، خورشید با قطر ۱ میلیون و ۳۹۲ هزار کیلومتر، ۱۰۹ برابر قطر زمین و ۳۳۳ هزار برابر جرم آن است. اندازهگیری ابعاد خورشید از روشهای هندسی کهن تا ابزارهای فضایی مدرن پیشرفت کرده و همچنان پارامتر کلیدی در درک فیزیک ستارگان و تأثیرات خورشید بر زمین محسوب میشود.