پژوهش جدیدی از مرکز تکامل میلنر دانشگاه باث انگلستان نشان میدهد که در پستاندارانی که مغز بزرگتر و پیچیدهتری دارند، تفاوت اندازه بین نرها و مادهها (دودیسی اندازه جنسیتی) کمتر است و این جانوران برای جفتگیری و بقای نسل کمتر به ابعاد بدنی خود متکی هستند.
دانشمندان ژنومهای ۱۲۴ گونه پستاندار را بررسی کرده و خانوادههای ژن را بر اساس عملکردهای مشابه دستهبندی نمودهاند. نتایج حاکی از آن است که در گونههایی با تفاوت زیاد در اندازه دو جنس، خانوادههای ژن مرتبط با حاس بویایی گستردهتر و خانوادههای ژن مرتبط با رشد مغز کوچکتر هستند.
برعکس، در پستانداران تکدیسی (با تفاوت اندازه کم) خانوادههای ژن مربوط به گسترش مغز بزرگترند. این گونهها ساختارهای اجتماعی پیچیدهتری دارند و برای یافتن جفت و تولیدمثل از استراتژیهای رفتاری پیشرفتهتری به جای رقابت بر اساس اندازه جثه استفاده میکنند.
نقش پیچیدگی مغز در استراتژیهای جفتگیری
پژوهشگران بیان میکنند که در گونههای دارای دودیسی اندازه جنسیتی بالا، حاس بویایی نقشی کلیدی در شناسایی جفتها و قلمروها ایفا میکند. در مقابل، پستانداران با مغز بزرگتر بر توسعه تواناییهای شناختی و اجتماعی متمرکز شدهاند که منجر به رفتارهای جفتگیری پیچیدهتری چون تکجفتی و مراقبت دو والدانه از نوزادان میشود.
این یافتهها منتشر شده در مجله نیتشر کامیونیکیشنز تأکید میکند که اندازه جثه در برخی گونهها عامل تعیینکننده در انتخاب جفت است، اما در پستانداران با مغز پیچیده، این عامل اهمیت ثانویهای پیدا کرده است. محققان قصد دارند در مطالعات آتی نقش اندازه اندامهای تولیدمثلی در تکامل ژنوم پستانداران را نیز بررسی کنند.