دوربین‌های مادون قرمز این فضاپیما طیف‌هایی را جمع‌آوری کردند که نشان می‌داد سیارک کوچک بریل از نظر ترکیب شیمیایی شباهت زیادی به سیارک وستا دارد که یک نوع نادر از سیارک‌ها و سومین جرم بزرگ در کمربند اصلی سیارک‌هاست.
دیپ اسپیس ۱ فضاپیمای نمایش فناوری ناسا بود که با گرانش یک سیارک و یک دنباله‌دار پرواز کرد. این برنامه به منظور آزمایش فناوری‌های پیشرفته طراحی شده بود.
این فضاپیما در ۲۴ اکتبر ۱۹۹۸ به فضا پرتاب شد و مقصد علمی اصلی آن سیارک بریل بود. مأموریت دو بار تمدید شد تا شامل برخورد با دنباله‌دار ۱۹پی/برلی و آزمایش‌های مهندسی بیش‌تری شود.
مشکلات در مراحل اولیه و ردیاب ستاره فضاپیما باعث تغییرات مکرر در پیکر‌بندی مأموریت شد. اگرچه پرواز در کنار سیارک تنها یک پیروزی جزئی بود اما برخورد با دنباله‌دار ۱۹پی/برلی اطلاعات ارزش‌مندی را به‌دست آورد.
سری دیپ اسپیس توسط کاوشگر دیپ اسپیس ۲ که در ژانویه ۱۹۹۹ پرتاب شد و تصمیم برخورد به سطح مریخ را داشت ادامه یافت. هرچند تماس با آن قطع شد و مأموریت ناکام ماند.
آخرین مطالب
- دندان روکششده یا ایمپلنت دارید؟ شاید هنوز بتوانید لبخندتان را با ارتودنسی نامرئی مرتب کنید
- کاشت ایمپلنت فقط یک جراحی نیست؛ بهترین متخصص ایمپلنت چگونه مسیر درمان را طراحی میکند؟
- ارتودنسی اقساطی برای فرزندان؛ چگونه خانوادهها هزینه درمان را هوشمندانه مدیریت کنند؟
- لوبیا چیتی ازبکستان؛ ماده اولیهای ایدهآل برای توسعه محصولات جدید کنسروی
- راهنمای انتخاب نایلون دسته بندی مناسب برای انواع فروشگاه‌ها
دیپ اسپیس ۱ اولین فضاپیمای ناسا بود که از نیروی محرکه یونی به‌جای موشک‌های سنتی با انرژی شیمیایی بهره‌گیری کرد.
