در ششم اوت سال ۱۱۸۱، ستارهشناسان چینی و ژاپنی یک ابرنواختر را که امروزه با نام اسان ۱۱۸۱ شناخته میشود، مشاهده کردند و آن را در هشت رساله جداگانه ثبت نمودند. این رویداد یکی از تنها پنج ابرنواختر کهکشان راه شیری است که با اطمینان کامل در اسناد پیش از اختراع تلسکوپ شناسایی شدهاند.
این ابرنواختر در صورت فلکی کاسیوپیا ظاهر شده و به مدت ۱۸۵ روز در برابر ستارگان ثابت، قابل مشاهده و بیحرکت بود. ریتشارد استفنسون برای نخستین بار تشخیص داد که ستاره مهمان سال ۱۱۸۱ لازم است یک ابرنواختر کهکشانی باشد، زیرا تنها یک انفجار ابرنواختری میتواند این طول در آسمان بماند و حرکتی نداشته باشد.
بقایای این انفجار اکنون سحابی خرچنگ نامیده میشود که در نزدیکی ستاره زتا گاو دیده میشود و با ناممسیه ام۱ نیز شناخته میشود، زیرا اولین جرمی بود که در فهرست مسیه قرار گرفت.
گزارشهای قدیمی منجمان چینی با ذهنیت سیاسی و اختربینی تدوین شدهاند، نه با علم مدرن. به نظر میرسد این ابرنواختر ابتدا در جنوب چین کشف و سپس بهطور جداگانه در ژاپن و شمال چین رصد شده باشد.
متون تاریخی صراحتا بیان میکنند که ستاره مهمان برای ۱۸۵ روز قابل مشاهده بوده و آخرین رصد در ششم فوریه ۱۱۸۲ انجام شده است. این بازه زمانی طولانی و عدم حرکت، دلیلی بر این است که رویداد ۱۱۸۱ همان پدیدهای است که امروزه ابرنواختر نامیده میشود.