جیمز وب رازهای ساختاری سحابی سیارهنمای NGC ۱۵۱۴ را فاش کرد, تلسکوپ فضایی جیمز وب تصویری بینظیر از سحابی سیارهنمای NGC ۱۵۱۴ ثبت کرده که در آن این اجرام آسمانی با طرحی شبیه به ساعتشنی نمایان شده است. این مشاهدات جدید در طول موجهای نوری که چشم انسان قادر به دیدن آنها نیست، لایههای پنهان این ساختار کهنه ستارهای را آشکار ساخته است.
چگونگی شکلگیری سحابیهای سیارهای وقتی سوخت هستهای ستارهای با جرم مشابه خورشید به پایان میرسد، هسته مرکزی آن به یک کوتوله سفید چگال و داغ تبدیل شده و لایههای بیرونی ستاره به فضای بین ستارهای پرتاب میگردند. این فرآیند باعث ساختاری درخشان میشود که دانشمندان آن را سحابی سیارهای مینامند.
معماری مخفی NGC ۱۵۱۴ در دیدار تازه این سحابی در نور مرئی همانند مجموعهای از حبابهای پیچیده و درخشان مشاهده میشد، اما چشمهای حساس تلسکوپ جیمز وب در ناحیه نقرهای اسپکترم، یک استوانه مایل با ری دقیق ساعتشنی را در مرکز آن کشف کرده است. در قلب این استوانه، ستارهای فوقالاده قرار دارد که عضوی از یک منظومه دوتایی محسوب میشود.
نقش ستارهی همسایه در شکلدهی ساختار برهمکنشهای گرانشی و تبادل ماده بین دو ستاره این سیستم، محرک اصلی هدایت جریانهای ستاره کهنه و יצירת این معماری پیچیده استوانهوار و حبابی ارزیابی میشود. این مکانیسم کلید درک تحول ستارگان شبیه به خورشید محسوب میگردد. این سحابی نخستین بار در سال ۱۷۹۰ توسط ویلیام هرشل کشف گردید، اما اکنون ابزارهای پیشرفته نظیر جیمز وب، پنجرهای تازه برای بازخوانی جزئیات تحول آن گشودهاند.
مطالعه عمیقتر این پدیده، پیشبینی سرنوشت ستارههای خورشیدی را در آیندهی دور آسانتر خواهد ساخت.