سریال با پخش فصل چهارم خود، روایتی پر از ریشخند و نقد سیاسی را ادامه می‌دهد که در آن شخصیت هوم‌لندر بازتابی مستقیم از دونالد ترامپ و فضای سیاسی فعلی آمریکا محسوب می‌شود. این فصل که یک مانده به پایان روایت انتخابات ریاست‌جمهوری را پیش می‌برد، ارجاعات فرا‌وانی به واقعیت‌های سیاسی، رسانه‌ای و سینمایی دارد.
<figcaption class="wp-element-caption"باید خوشحال می بود که The Boys سپس از پنج فصل، قبل از این که خودش را هم مسخره کند، آخر مییابداز همان آغاز سریال، ویژگی‌های تمسخر و ریشخند با سه عبارت بزرگ‌تر، گسترده‌تر و خونین‌تر توصیف شده بود. مدام به بنیان‌های فرهنگی زندگی آمریکایی پرداخته و موضوعاتی چون کاپیتالیسم، رسانه و ابرقهرمانان را هدف نقد قرار داده است. فصل اخیر این فرمول را حفظ کرده و جذابیت خود را نگه داشته است.
در قسمت پنجم فصل چهارم، سکانس‌هایی از یک رویداد تبلیغاتی شرکت نمایش داده می‌شود که مستقیما به استراتژی‌های سینمایی هالیوود و مارول طعنه می‌زند. اشاره به تولید فیلم‌های فاز هفتم تا نوزدهم، ریبوت‌سازی سریع آثار و بحث‌های تنوع‌سازی با شعار از جمله مواردی است که سریال با اغراق به نقد می‌کشد. همچنین حضور یک کارگردان که اعتراف می‌کند سریال تنها برای سود‌سازی ساخته شده، نشان‌دهنده آگاه‌ی سریال از جایگاه خود در صنعت است.
<figcaption class="wp-element-caption"خونین‌تر از همیشهشوخیهای سیاسی نیز بخش جدایی‌ناپذیر فصل هستند. در یکی از صحنه‌ها، هوم‌لندر با فردی روبرو می‌شود که بازتاب کوین مک‌کارتی، سخنگوی کاخ سفید است، و از او می‌پرسد بعد بالاخره سپس از ۱۸ دور برگزاری انتخابات، برنده شدی؟ در واقعیت مک‌کارتی پس از ۱۵ دور رأی‌گیری برنده شده بود، اما سریال این عدد را برای اثر کمدی به ۱۸ افزایش داده است.
روایت انتخابات در دنیای سریال نشان می‌دهد که ویکتوریا نیومن، یک ابرقهرمان، به عنوان معاون رئیس‌جمهور انتخاب می‌شود. رابرت سینگر، هم‌مرشح او، با قسم‌خوری مانع از نزدیک شدن ابرقهرمانان به قدرت می‌شود و نیومن او را می‌کشد. با از بین رفتن این مانع، رئیس‌جمهور نیومن به عروسک هوم‌لندر تبدیل می‌شود که با کودتا در قدرت خود را گسترش می‌دهد.
اریک کریپک، سازنده سریال، در مصاحبه با هالیوود ریپور‌تر اظهار داشت من هیچ توهمی راجع به کارم ندارم. مشخصا دیدگاه‌هایی نسبت به حالت فرهنگی کشورم دارم، اما دور از انتظار بدانم که بتوانم دیدگاه فردی را تحول دهم. همه چیز در طی کاتارسیس، زمان تماشا رخ خواهد داد. او نقش خود را میان یک دورہ‌گرد یا دلقک توصیف کرد که می‌خواهد دیگران را سرگرم کند، اما تأکید کرد که تنها ارجاع دادن به دنیای بیرون بدون محتوای باکیفیت کفایت نمی‌کند.
<figcaption class="wp-element-caption" دیگر نیازی نیست به فردی فهماند که هوم‌لندر همان ترامپ است!مقایسه فصل سوم و چهارم نشان می‌دهد که تمرکز از تمسخر از رفتار‌های شخصی ترامپ به برنامه‌های سیاسی او منتقل شده است. در فصل سوم، هوم‌لندر در روز روشن به کسی شلیک می‌کرد و طرفدارانش کم نمی‌شدند، اما فصل چهارم بر روی برنامه‌های قدرت‌گیری، انتقام از دشمنان و اخراج مخالفان تمرکز دارد. هوم‌لندر به دادگاه‌ی در نیویورک می‌رود (بازتاب سخنرانی ترامپ در شارلوت‌ویل)، به فروش NFT می‌پردازد، شعار آمریکا را مجدد قدرتمند سازم می‌دهد و طرفدارانش را وطن‌پرست می‌نامد.
کریپک به رولینگ استون گفت آخر ما با شخصیتی همانند هوم‌لندر ارتباط داریم! دنیا دارد هر روز زمخت‌تر و بدقلق‌تر می‌شود. می‌بایست تناسب بین محتوای سریال و حقیقت را نگه داری کنیم. سریال تلاش می‌کند با فضای سیاسی روز همگام باشد، اما برخی منتقدان معتقدند این ریشخند در فصل چهارم خلاقیت قبلی را نداشته و بیش‌تر به کپی‌برداری از واقعیت شبیه است.
<figcaption class="wp-element-caption"سری کمیک‌های The Boys وقتی که انتشار شدند ارجاعات بسیاری به وقایع سیاسی دنیای بیرون داشتند، سریال تلاش کرده همین رویکرد را نگه داری کندشخصیتهای جدید مانند سیس‌تر سیج معرفی شده‌اند و آرک‌های عاطفی شخصیت‌های اصلی مانند بوچر، هیویی، فرنچی و کیمیکو عمیق‌تر شده‌اند. جفری دین مورگان نیز نقشی دلنشین به عنوان شیطانی بر شانه بوچر ایفا می‌کند. خشونت گرافیکی، جوک‌های کمدی و صحنه‌های اکشن همچنان از نقاط قوت سریال هستند.
آرماندو یانوچی، خالق آثار کمدی سیاسی چون و، در مورد ترامپ گفته بود استهزا و کمدی بطور کلی درمورد اغراق و تحریف کردن حقیقت می‌باشند. بهتر است به حرکت ترامپ دقت کنید… او خودش را کوچک می‌کند و به تمسخر می‌گیرد. او در واقع خودش مدام در حال ساخت یک فیلم کمدی از ترامپ است! یانوچی اکنون در حال کار بر روی پروژه‌ای در ژانر ابرقهرمانان است.
<figcaption class="wp-element-caption"باید خوشحال می بود که The Boys سپس از پنج فصل، قبل از این که خودش را هم مسخره کند، آخر مییابدکریپک در ۲۰۲۲ توضیح داد که تیم سازنده عصبانی‌تر و ترسیده‌تر از قبل ادامه خواهند داد به دلیل بازگشت ترامپ به صحنه سیاسی. این حس در سریال قابل مشاهده است، به طوری که حتی بوچر در یک صحنه بر تابوت پدرش ادرار می‌کند، اما حتی این کار هم نتوانسته فضای سیاسی امروز را کم‌کند.
جمع‌بندی نشان می‌دهد که فصل چهارم با گسترش روایتی خود، نقد سیاسی را با ریشخند از صنعت سینما و فرهنگ عامه ترکیب کرده است. اگرچه برخی ارجاعات تکراری و کم‌خلاقانه به نظر می‌رسند، اما سریال همچنان به عنوان یکی از بهترین آثار ضد-ابرقهرمانی شناخته می‌شود و منتظر فصل پنجم است که وعده مواجهه با اعماق شرارت را می‌دهد.
