شاتل فضایی آتلانتیس در دوم اوت ۱۹۹۱ برای مأموریت اس‌تی‌اس-۴۳ با هدف استقرار ماهواره ردیابی و رله داده پنجم (تی‌دی‌آر‌اس-۵) از پایگاه ندی پرتاب گردید. این مأموریت نهمین پرواز فضایی شاتل آتلانتیس محسوب می‌شود.
برنامه‌ریزی اولیه پرتاب برای بیست و سوم ژوئیه تعیین شده بود، اما ابتدا به بیست و چهارم ژوئیه به تعویق افتاد تا مجموعه الک‌ترونیکی یکپارچه معیوب که کنترل جدا‌سازی مدارگرد خارجی را بر عهده داشت، اصلاح شود. حدود پنج ساعت مانده به زمان بلند شدن در بیست و چهارم ژوئیه، نقصی در کنترلر موتور مهم شماره سه باعث توقف مجدد شمارش معکوس گردید. کنترلر جانشین شده و تست‌های لازم بر روی آن انجام شد.
پرتاب برای اول اوت برنامه‌ریزی شد، بااین‌حال شرایط آب‌وهوایی نامناسب مانع از راه‌اندازی شد و شاتل به محل پرتاب بازگردانده گردید. در نهایت در دوم اوت پرتاب با موفقیت انجام پذیرفت.
محموله اصلی این مأموریت، ماهواره تی‌دی‌آر‌اس-۵ بود که حدود شش ساعت پس از پرتاب در مدار قرار گرفت. محموله‌های ثانویه شامل لوله‌های حرارتی ایستگاه فضایی، ابزار خورشیدی شاتل، تجهیزات کنترل سختی مخزن (تی‌پی‌سی‌ای) و تجهیزات آزمایش‌های پزشکی و علم مواد دیگر می‌بودند.
این مأموریت نه روزه به دلیل ارسال اولین پیام الک‌ترونیکی (ایمیل) از فضا، در تاریخ کاوش فضایی ثبت شد. در نهم اوت ۱۹۹۱، فضانوردان با استفاده از اپل‌لینک روی یک کامپیو‌تر قابل حمل ماکینتاش در مرکز فضایی جانسون، اولین ایمیل فضایی را ارسال کردند. متن پیام حاوی سلام فضانوردان، بیان لذت تجربه فضا و درخواست طنز‌آمیز برای ارسال سوخت و اکسیژن بود.
