شاعر و نویسنده فرا‌نسوی ژاک روبا برنده جایزه گنکور در ۹۲ سالگی درگذشت

ژاک روبا، شاعر و نویسنده مشهور فرا‌نسوی که به عنوان یکی از شخصیت‌های کلیدی ادبیات معاصر فرا‌نسه شناخته می‌شد، صبح روز پنج‌شنبه پنجم دسامبر در ۹۲ سالگی از دنیا رفت. این رویداد در روز نود و دومین سالگرد تولد او رخ داد.

به گزارش خبررسان، انتشارات گالیمارد خبر درگذشت این ادیب بزرگ را تایید کرد. روبا برنده جایزه گنکور برای شعر در سال ۲۰۲۱ بود و مجموعه‌ای غنی و منحصر به فرد از آثار خود را به جای گذاشت که در سراسر جهان منتشر شده‌اند.

در آخرین مجموعه مهمش با عنوان سقوط، پرش و دیگر شعر‌های ساده که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد، روبا سروده بود ۸۷ سال در حال محو شدن / نادقیق / سال‌های زندگی من متزلزل جلو می‌روند. او شعر را زبان زبان می‌دانست و کارنامه‌ای پربر از خود به جا گذاشت که ترکیبی از شعر، مقاله، ترجمه، نثر و کتاب برای نوجوانان بود.

روبای متولد ۵ دسامبر ۱۹۳۲ در کالور، پسر یک معلم بود و اولین مجموعه شعرش را در دوازده سالگی منتشر کرد. این مجموعه مورد توجه لوئیس آراگون قرار گرفت و او را تشویق کرد. پس از تحصیل زبان انگلیسی در پاریس، مسیر زندگی‌اش دگرگون شد و به تدریس ریاضیات روی آورد. در سال ۱۹۶۶ به پیشن‌هاد ریموند کوئنو به گروه تحقیقاتی ادبیات تجربی (اولیپو) پیوست و گلچین وسیعی از شعر‌های باله را منتشر کرد که اکنون اثری کلاسیک محسوب می‌شود.

این شاعر فرا‌نسوی در تعاون‌های ادبی نادر با ژرژ پرک، اکتاویو پاز، ادواردو سانگوئینتی و چارلز تاملینسون برای آهنگ‌سازی اپرا‌ها همکاری کرد. سپس با فلورانس دیلی حلقه‌ای برای نگارش نثر تشکیل داد. روبا سه‌گانه هورتنس ربوده شده و هورتنس در تبعید را در قالب یک پروژه رمان‌نویسی گسترده خلق کرد که در سال ۱۹۹۰ تکمیل شد. او همچنین با الهام از سبک زندگینامه، اثر بلندپروازانه آتش‌سوزی بزرگ لندن را در پنج جلد و نزدیک به ۲۰۰۰ صفحه تدوین کرد که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد.

از جمله آثار ماندگار روبا، سرود پرجنب‌وجوش شکل شهر، افسوس، سریع‌تر از قلب انسان‌ها تحول می‌کند است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد و تصویری ماندگار از پاریس را به تصویر کشید. کتابی از او در سال ۲۰۰۸ توسط آکادمی فرا‌نسه با جایزه بزرگ ادبی پل موران تقدیر شد. روبا دو عشق اساسی در زندگی داشت ریاضیات و باله.

پیشنهاد ما به شما

طراشعر؛ انقلاب در ادراک شعر

طراشعر؛ انقلاب در ادراک شعر

اگر شعر را نه صرفاً مجموعه‌ای از نشانه‌های زبانی، بلکه شیوه‌ای برای ادراک جهان بدانیم، …