به گزارش خبررسان، آژانس فضایی اروپا در بیست مه ۲۰۰۳ اعلام کرد که چهار فضاپیمای کلاستر مشاهدات قابل‌توجه‌ی را انجام داده‌اند که پیشرفتی مهم در درک منشأ نوعی شگفت‌انگیز از شفق‌های قطبی محسوب می‌شود.
تاریخچه مأموریت کلاستر
ایده مأموریت کلاستر برای اولین بار در نوامبر ۱۹۸۲ مطرح شد و به منظور مطالعه مناطق مگنتوسفر و دم مغناطیسی کره زمین در مدار قطبی توسعه یافت. این طرح در سال ۱۹۹۶ به مرحله اجرایی رسید و فضاپیما‌ها برای راه‌اندازی آماده شدند.
در چهارم ژوئن ۱۹۹۶، موشک آریان ۵ از پایگاه کورو در گویان فرا‌نسه با محموله‌ای متشکل از چهار ماهواره کلاستر شد، اما متأسفانه بار‌های سنگین آیرودینامیکی باعث شکست ماموریت و فعال‌سازی سیستم تخریب خودکار گردید.
برای بازیابی ابزار‌های بی‌نظیر این مأموریت، آژانس فضایی اروپا تصمیم به ساخت پنجمین ماهواره با نام ققنوس گرفت که از قطعات یدکی و زیرسیستم‌های آماده مأموریت اصلی بهره می‌برد. با این حال مشخص شد که اهداف علمی با تنها یک فضاپیما محقق نخواهد شد و پیشن‌هاد‌هایی برای باز‌سازی سه یا چهار فضاپیما در اندازه کامل در کنار فونیکس مطرح گردید.
کشف مکانیزم شفق پروتون ایزوله
مأموریت در نهایت با چهار فضاپیمان یکسان که در یک سازند چهاروجه‌ی پرواز می‌کردند، راه‌اندازی شد. این فضاپیما‌ها برای اولین بار توانستن رابطه مستقیم و دقیق میان شکستگی‌های می‌دان مغناطیسی زمین و بروز شفق‌های پروتون ایزوله را برقرار کنند.
شفق‌های پروتون ایزوله زمانی رخ می‌دهند که پارگی‌هایی در می‌دان مغناطیسی زمین ظاهر شده و به ذرات خارج‌شده از خورشید اجازه می‌دهند تا از میان آن‌ها عبور کرده و با مولکول‌های موجود در جو زمین برخورد نمایند. این کشف نقطه عطفی در درک پدیده‌های فضایی-جوی محسوب می‌شود.
