تحقیقات تازه نشان می‌دهد که خطر ژنتیکی ابتلا به بیماری آلزایمر تحت تأثیر ژنتیک مادری بیش‌تر از ژنتیک پدری قرار دارد. این مطالعه که در مجله جاما نورولوژی منتشر شده، بر روی داده‌های ۴۴۱۳ نفر در بازه سنی ۶۵ تا ۸۵ سال انجام شده است.
نتایج می‌کند افرادی که مادران آن‌ها سابقه از دست دادن حافظه داشته‌اند، در هر سنی بیش‌تر در معرض خطر ابتلا به آلزایمر هستند. سطح پروتئین آمیلوئید بتا در مغز این افراد نیز به طور معناداری بالا‌تر از کسانی است که تنها سابقه پدری اختلال حافظه داشته‌اند یا هیچ سابقه خانوادگی ندارند.
با این حال، محققان تأکید می‌کنند که اگر پدر فرد دچار از دست دادن حافظه زودرس (قبل از ۶۵ سالگی) باشد، خطر ابتلا برای فرزند نیز افزایش می‌یابد. یکی از فرضیات علمی، نقش اختلالات می‌توکندری است که از سمت مادر به ارث می‌رسد و می‌تواند منجر به اختلال در تولید انرژی سلولی و در نهایت زوال شناختی شود.
آلزایمر شایع‌ترین نوع زوال عقل است و نزدیک به ۶۰ تا ۷۰ درصد موارد را شامل می‌شود. بر اساس آمار سال ۲۰۲۰، بیش از ۵۵ می‌لیون نفر در جهان با زوال عقل زندگی می‌کنند و پیش‌بینی می‌شود این تعداد هر ۲۰ سال تقریبا دو برابر شود. محققان معتقدند در کنار ژنتیک، عوامل خطر دیگر مانند دیابت، فشار خون بالا، بیماری‌های قلبی و رژیم غذایی نامناسب نیز در بروز این بیماری نقش مهمی دارند.
