در بیست و دوم ژوئیه ۱۹۶۲، فضاپیمای مارینر ۱ از ایستگاه کیپ‌کناورال به سمت فضا پرتاب گردید. این فضاپیما که برای انجام نخستین پرواز سیاره‌ای آمریکا به سمت زهره طراحی شده بود، نخستین یگان برنامه بین‌سیاره‌ای مارینر محسوب می‌شد.
طراحی فضاپیما توسط آزمایشگاه پیشرفته جت (JPL) توسعه یافته و در ابتدا برنامه‌ریزی شده بود تا در تابستان ۱۹۶۲ پرتاب شود، اما تغییرات طراحی باعث تأخیر در پرتاب گردید. این فضاپیما باید مجموعه‌ای از آزمایش‌ها را برای تعیین دمای زهره، اندازه‌گیری می‌دان‌های مغناطیسی و ذرات بار‌دار در نزدیکی سیاره و فضای بین‌سیاره‌ای انجام می‌داد.
چندین تأخیر ناشی از مشکلات در سیستم فرمانده‌ی ایمنی برد، آغاز شمارش معکوس را تا ساعت ۲۳۳۳ به تعویق انداخت. پرتاب سرانجام در ساعت ۰۹۲۱۲۳ صبح روز بعد صورت گرفت.
کمدی پس از جدا شدن از زمین، خطایی در ارتباط بین موشک و سیستم‌های هدایت زمینی باعث شد تا موشک از مسیر خود منحرف گردد. به همین دلیل، موشک به اجبار توسط سیستم ایمنی محدوده منهدم گردید.
به علت انحراف تدریجی و نه ناگ‌هانی از مسیر، مهندسان مشکوک شدند که خطا در معادلات پرواز بارگذاری‌شده در رایانه هدایت‌کننده موشک وجود دارد. پس از پنج روز تجزیه و تحلیل، مهندسان تعیین کردند که عامل نقص در مارینر ۱ ترکیبی از یک خطای نرم‌افزاری در کامپیو‌تر راهنمایی و یک نقص سخت‌افزاری بوده است.
