قایقران روئینگ مهسا جاور، نخستین مدالآور کاروان ایران در بازیهای آسیایی هانگژو با کسب مدال نقره شد. او همچنین تنها سهمیه قایقرانی ایران را برای بازیهای المپیک تابستانی ریو ۲۰۱۶ کسب کرده و در آن مسابقات در رده بیست و هشتم قرار گرفت.
مهسا جاور در مورد کسب نخستین مدال کاروان ایران در هانگژو بیان کرد این اولین بار بود که رشته ما موفق به کسب نخستین مدال کاروان شد. ما این مدال را در بازیهای جاکارتا نیز داشتیم و در هانگژو با رکورد بسیار بهتری آن را تکرار کردیم. دریافت نخستین مدال کاروان حس خوبی بود و وقتی به بقیه همکاروانها پیوستیم، همین آغاز مدالآوری انگیزه مضاعفی برای آنان شد و از روشن کردن چراغ نخستین مدال خوشحال بودیم.
او با گلایه از ضعف تجهیزات این رشته گفت متاسفانه از نظر امکانات و تجهیزات ما بسیار ضعیف هستیم. حتی در سطح یکی از کلوپهای باشگاهی کشورهای آسیایی هم تجهیزات نداریم. با این حال ورزشکاران این حوزه در شرایط انگیزشی خوبی به سر میبرند و در مسابقات به نتایج بهتری دست یافتهاند. هر بار رکوردهای خود را بهبود داده و گاهی موفق به کسب مقام قهرمانی آسیا شدهایم.
جاور اضافه کرد اصلیترین نیاز ما قایق و پارو است که باید وارد شوند. متاسفانه استانها حتی شرایط تمرین را هم ندارند، زیرا تجهیزات محدود تنها برای تیم ملی اختصاص یافته و گاهی برای ورزشکاران تیم ملی هم کافی نیست. با این امکانات نمیتوانیم به درستی تمرین و پیشرفت کنیم. با وجود استعدادهای خوب، وقتی در المپیک حاضر میشویم و در بازیهای آسیایی مدال میآوریم، پتانسیل را داریم. اگر برای جوانان مستعد امکانات فراهم شود، نفرات و مدالهای بیشتری خواهیم داشت، زیرا رشته ما میتواند دوازده تا چهارده ارنج ارائه دهد. متاسفانه در کشور پیست دو هزار متری نداریم و پیست آزادی نیز هزار متر است. امیدواریم با برنامهریزی خوب در یکی از شهرها پیست دو هزار متری برای تمرین جوانان ایجاد شود.
فدراسیون قایقرانی تلاش میکند شرایط مناسبی فراهم کند، اما این مستلزم حمایت وزارت ورزش است. متاسفانه نسبت به این رشته بیمهریهایی وجود دارد. برگزاری لیگ بسیار مهم است، اما ما همیشه اسپانسرهای ضعیفی داشتهایم و مبالغ قراردادها بسیار پایین بوده، در حالی که یکی از اصلیترین منابع درآمد ورزشکاران لیگ است. حتی جایزههای قهرمانی آسیا نسبت به گذشته کمتر شده که با شدت تورم و گرانی، ورزشکاران تحت فشار مالی قرار میگیرند. امیدوارم وزارت ورزش تنها در نزدیک مسابقات مهم نه بلکه در طول سال برنامهریزی کند تا ورزشکاران با دغدغه کمتر تمرین کنند و نتایج بهتری حاصل شود.
این ورزشکار با اشاره به نقش رسانهها بر ضرورت افزایش شبکههای خصوصی ورزشی و تولید برنامههای ورزشی تأکید کرد تمام تلاشها، افتخارآفرینیها و مشکلات ما از طریق رسانهها دیده میشود. از آنجا که ظرفیت تلویزیون برای پوشش تمام رشتهها محدود است، افزایش رسانههای خصوصی ورزشی باعث دلگرمی و حمایت بیشتر از ما میشود.
مهسا جاور ورود به رشته قایقرانی را اتفاقی توصیف کرد وقتی روئینگ تازه وارد ایران شده بود، طرح استعدادیابی در استانها برگزار شد و به دلیل قد بلندی که این رشته میطلبد، من در تست مدرسه شرکت و پذیرفته شدم. شش ماه تمرین کردم و از سال ۱۳۹۰ به تیم ملی دعوت شدم و تاکنون ملیپوش هستم.

او در مورد مهاجرت ورزشکاران ایرانی و رقابت با پرچم سایر کشورها گفت از منظر من، این سختترین اتفاق برای یک ورزشکار است. ما ورزشکارها جدا از اتفاقات خوب و بد در وطن، وقتی در مسابقات بینالمللی پرچم کشورمان برفراز میبینیم، با تمام وجود ذوقزده میشویم. حتی هر جلسه تمرینی به آن صحنه فکر میکنیم که قرار است پرچم ایران را بالا ببریم. با این حال، شرایط سخت است و کسی که در آن قرار دارد، حس و حال بدتری را تجربه میکند. ما از نظر درآمدی بسیار ضعیف هستیم، چه در قراردادها و چه در حقوق فدراسیون. امیدوارم وزارت ورزش، نهاد ریاست جمهوری و تمام نهادی که از فوتبال حمایت میکنند، به رشتههای دیگر نیز توجه کنند. مسئولان باید بدانند که وقتی ما با امکانات کم و بیمهریها در خاک وطن میمانیم، میجنگیم و مدال میگیریم، با کمی توجه به خواستههای ناچیز ما نسبت به فوتبال، میتوانند ما را نگه دارند و به عنوان یک خانواده بزرگ بدون دغدغه برای کشور افتخار آفرینی کنند. امیدوارم دیگر شاهد مهاجرت ورزشکارانمان نباشیم.