به گزارش دلچسب؛ رضا خلعتبری متولد بیست و سوم شهریور ۱۳۶۲ که فوتبال خود را از تیم جوانان شموشک نوشهر آغاز کرد و در سال ۱۳۸۲ به تیم بزرگسالان این باشگاه پیوست تا در لیگ برتر حضور یابد، در روزهای اخیر به طور رسمی از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. این بازیگر سابق تیم ملی ایران که یکی از ماندگارترین گلهای لیگ برتر را با پیراهن ابومسلم خراسان در برابر پرسپولیس به ثمر رسانده بود، در سال ۱۳۸۳ برای انجام خدمت سربازی به تیم فوتبال ابومسلم خراسان پیوست و در همان دوره یکی از روزنامهها لقب دیگو آرماندو خلعتبری را بر او نهاد که سالها بعد با حضور او در تیم الوصل امارات و شاگردی مارادونا محقق شد.
مسیر تیمها و حضور در تیم ملی
خلعتبری در طول کاریره حرفهای خود پیراهن تیمهای ذوب آهن، پرسپولیس، پدیده، عجمان، الغرافه قطر، گسترش تبریز، سایپا، فولاد و آلومینیوم اراک را پوشید. او برای اولین بار در سال ۱۳۸۷ توسط علی دایی به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شد و اولین گل ملی خود را در بیستم بهمن ۱۳۸۹ در یک بازی تدارکاتی در برابر تیم ملی روسیه ثبت کرد. این مهاجم سابق در جام ملتهای آسیا ۲۰۱۱ به میدان رفت، اما خط خوردن نام او از لیست نهایی جام جهانی ۲۰۱۴ توسط کارلوس کیروش بدون شک یکی از تلخترین لحظات ورزشی زندگی او محسوب میشود. فوتبالیستی با تواناییهای بسیار بالا که حضور در بزرگترین رویداد فوتبالی جهان را در ویترین افتخاراتش کم دارد.

افتخارات فردی و جمعی
از جمله افتخارات این بازیکن سابق لیگ برتر میتوان به قهرمانیهای متعدد، نایب قهرمانیهای فراوان در لیگ برتر، قهرمانی در چند دوره جام حذفی، قهرمانی سوپر جام، نایب قهرمانی در لیگ قهرمانان آسیا همراه با ذوب آهن در سال ۲۰۱۰ و قهرمانی غرب آسیا با تیم ملی اشاره کرد. خلعتبری با حضور در بیش از چهارصد بازی در لیگ برتر ایران به عنوان یکی از پرافتخارترین و ماندگارترین بازیکنان ادوار مختلف این مسابقات شناخته میشود.

خاطرات ماندگار با مارادونا در الوصل
اما بدون شک خاطرات حضور در تیم الوصل امارات و عنوان تنها شاگرد ایرانی دیهگو مارادونا هرگز از ذهن او و علاقهمندان فوتبال محو نخواهد شد. خود خلعتبری در یک گفتگو بیان داشته است یکی از افتخارات فوتبالی من شاگردی مارادونا است. در دورهای که با ایشان در الوصل امارات بودم از فوتبال بازی کردن لذت میبردم، همه چیز سر جایش بود. مارادونا وقتی به تمرین میآمد با همه بازیکنانش روبوسی میکرد و همه را به یک چشم نگاه میکرد. من یک نیمفصل با او بودم و راستش باورم نمیشد که دارم با مارادونا کار میکنم. در بازی با تیم الجزیره که ما سه بر صفر عقب بودیم، در نهایت چهار بر سه پیروز شدیم و من یکی از گلها را زدم. مارادونا حدود بیست تا سی متر به دنبال من دوید، فیلمش را دارم و برایم بسیار لذتبخش بود. یکی از موفقیتهای من در فوتبال که برایم افتخار خواهد بود کار کردن با مارادونا بود.

او ادامه میدهد هنوز هم نمیدانم چطور از همان روز اولی که سر تمرین الوصل رفتم، مورد توجه و محبت مارادونای بزرگ قرار گرفتم. مشخص بود ایشان احساس خوبی نسبت به من دارد. در رفتار ایشان ذرهای غرور و تکبر ندیدم، اتفاقا مارادونا یک انسان بسیار مهربان بود. هنوز پیراهن شماره ده تیم ملی آرژانتین که نام مارادونا پشت آن حک شده را به عنوان یک یادگاری بسیار ارزشمند حفظ کردهام. مارادونا برای بازی تنیسفوتبال همیشه مرا به عنوان یارش انتخاب میکرد. از نقاط مختلف جهان برای دیدن مارادونا به امارات سفر میکردند و گاهی سه روز پشت سر هم در محل تمرین منتظر می ماندند تا بتوانند با او یک عکس یادگاری بگیرند. بارها اتفاق افتاد که ما دیدیم مردم از دیدن مارادونا بهقدری هیجانزده میشوند که اشک شوق از چشمانشان جاری میشد.
پایان کاریره و آینده
شاید یکی از بدشانسیهای این بازیکن سابق تیم ملی همدوره بودن با ستارگان مطرح در تیم ملی بود که باعث شد فرصت پوشیدن پیراهن تیم ملی را به اندازهای که لیاقتش را داشت به دست نیاورد. خلعتبری در فصل گذشته و در آخرین حضور لیگ برتریاش پیراهن آلومینیوم اراک را پوشید، اما به دلیل عدم حضور در برخی جلسات تمرینی فرصت بازی چندانی نیافت. او در حال حاضر مانند بسیاری دیگر از فوتبالیستهای کشورمان بدون سر و صدا از دنیای بازیگری فاصله گرفته و شاید در ادامه مسیر او را در قامت یک مربی فوتبال ببینیم. تجربیاتی که او در همه این سالها به دست آورده قطعا برای فوتبالیستهای جوان یک الگوی مناسب و الهامبخش خواهد بود.