>> کشف یک شبح کیهانی: کهکشان تاریک و بیستاره در نزدیکی کهکشان راه شیری شناسایی شد > اخترشن

>> کشف یک شبح کیهانی کهکشان تاریک و بیستاره در نزدیکی کهکشان راه شیری شناسایی شد > اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ رادیویی پیشرفته FAST در چین، اثری از یک کهکشان شبحی و کاملاً تاریک را در محوطه آسمان رصد کردهاند. این کیهانی، که از ستارهای خبری نیست و تنها از گاز هیدروژن تشکیل شده، میتواند کلید حل یکی از چالشهای قدیمی کیهانشناسی یعنی معما ماهوارههای گمشده باشد.

ابر هیدروجنی چرخان با امضای یک کهکشان تحقیقات جدید منتشرشده در ژورنال معتبر، ابری فشرده از هیدروژن با کد نام AC –۱۱.۵ را معرفی میکند که در درون ابر بزرگتر و پرسرعت نهفته است. برخلاف ابرهای پرسرعت معمولی که ساختار بینظمی دارند، این ابر الگوی چرخشی منظم و دیسکمانندی نشان میدهد؛ ساختاری که ویژگی بارز کهکشانهای کوتوله است.

با این حال، ویژگی شگفتانگیز آن عدم کامل ستاره و حتی گاز مولکولی است؛ به عبارت دیگر، این ابر تنها تودهای است از هیدروژن اتمی که در فضا میچرخد بدون اینکه هیچ نورانی از درون خود ساطع کند.

همسایهای در فاصله ۲۷۸ هزار سال نوری با بهرهگیری از رابطه تولی-فیشر و معادلات دینامیک کهکشانی، تیم پژوهشگران فاصله این ساختار تاریک از زمین را حدود ۲۷۸ هزار سال نوری برآورد کردهاند؛ از این رو، این کهکشان مظلم در حومه همسایگی کیهانی ما در کهکشان راه شیری قرار دارد.

جرم کل این ابر بین ۳۰ تا ۵۰۰ میلیون برابر جرم خورشید تخمین زده شده که اگرچه در مقیاس کهکشانها کوچک به نظر میرسد، اما برای دسته کهکشانهای کوتوله کاملاً ک است. ماده تاریک گاردियन ناپیدای این کهکشان مهمترین دلیل طبقهبندی این ابر به عنوان کهکشان تاریک، وجود هالهای عظیم از ماده تاریک در محیط آن است. دانشمندان معتقدند جاذبه این ماده ناپیدا است که گاز هیدروژن را در کنار هم نگه داشته و از پراکنش آن جلوگیری کرده است.

این ویژگی، AC –۱۱.۵ را به قویترین کاندیدای رصدشده برای یک کهکشان کاملاً تاریک تبدیل میکند؛ نوعی کهکشان نظری که تقریبا تنها از ماده تاریک ساخته شده و هیچ جمعیت ستارهای قابل رصدی ندارد. گمشدههای کهکشان راه شیری آیا یافتیم؟ طی سالهای اخیر، اخترشناسان بارها با ابرهای پرسرعت شدهاند که مشکوک به होने کهکشانهای نهان بودند، اما اکثر این نامزدها فاقد چرخش مشخص بودند یا تمایز آنها از هاله کهکشان راه شیری دشوار بود.

کشف کنونی با ارائه شواهد قوی روی چرخش منظم و انزوا، نوید بخش است که برای اولین بار نمونهای واقعی از کهکشانهای تاریکِ پیشبینیشده در مدلهای کیهانشناسی در دست داریم. تایید نهایی این کشف میتواند درک ما از نحوه شکلگیری و تکامل کهکشانهای کوتوله را دگرگون سازد و پاسخ معماهای زیادی درباره سرنوشت ماهوارههای گمشده کهکشان ما را فراهم آورد. >>