مشکلات کیفیت سوخت از سال‌ها پیش در کشور وجود داشته و با وجود اصرار مسئولان توزیع و تامین، ناظرین همچنان از مشکلات زیاد در خودرو‌های وارداتی و مونتاژی با پیشرانه‌های پیچیده خبر می‌دهند. این چالش مختص ایران نیست و پایین بودن کیفیت بنزین در نقاط زیادی از جهان به موتور‌های اتومبیل صدمه می‌زند.
شاخص اکتان تنها نیمی از داستان کیفیت سوخت است
برای سنجش کیفیت سوخت معمولا از رتبه‌بندی اکتان استفاده می‌شود. باور رایج این است که هرچه عدد اکتان بالا‌تر باشد، سوختن بهتر انجام می‌شود؛ به همین دلیل برخی رانندگان با افزودن مکمل‌های اکتان تلاش می‌کنند این عدد را افزایش دهند. با این حال رتبه‌بندی اکتان تنها نیمی از واقعیت کیفیت سوخت را پوشش می‌دهد.
استاندارد‌های مختلفی بر کیفیت بنزین در سراسر جهان اعمال می‌شود و هر منطقه استاندارد‌های خاص خود را دارد. به عنوان مثال بنزین عرضه‌شده در ایالات متحده باید حداقل غلظت افزودنی (LAC) را داشته باشد که موادی برای پاک‌سازی آلودگی‌ها در مسیر سوخت‌رسانی به موتور هستند.
تفاوت بنزین تاپ‌تییر با سوخت‌های معمول
در سال‌های اخیر بنزینی با نام تاپ‌تییر در پمپ‌های اروپا و آمریکا عرضه می‌شود. این سوخت باکیفیت و سالم برای تولیدش باید الزامات سخت‌گیرانه‌تری نسبت به استاندارد‌های انرژی آمریکا برآورده کند. شرکت‌های بی‌ام‌و، استلانتیس، جنرال‌موتورز، فورد، مرسدس بنز، هوندا، تویوتا و فولکس‌واگن از گسترش بنزین تاپ‌تییر در سطح جهان حمایت می‌کنند.
بر اساس مطالعه انجمن اتومبیل آمریکا (AAA)، بنزین تاپ‌تییر در مقایسه با سوخت‌های معمول پمپ‌ها، ۱۹ برابر کمتر در انژکتور‌ها و سوپاپ‌ها رسوب برجای می‌گذارد. این آزمایش بر پایه شبیه‌سازی کارکرد موتور در مسیر ۱۰ هزار مایلی (۱۶ هزار کیلوم‌تری) انجام شده و نشان داد که بنزین تاپ‌تییر حفاظت بهتری برای قطعات درونی پیشرانه فراهم می‌کند.
تجمع رسوبات روی قطعات درونی مانند انژکتور‌ها، سوپاپ‌ها و پیستون‌ها باعث رقیق شدن بیش از حد روغن موتور می‌شود که در نهایت به سایش قطعات درونی منجر می‌شود. بنزین تاپ‌تییر در حال حاضر در همه پمپ‌های بنزین عرضه نمی‌شود و زمان زیادی تا فرا‌گیر شدن کامل آن باقی مانده است.
