اندور جوانترین شاتل برنامه فضایی ناسا بود که به سمت ایستگاه فضایی بینالمللی عازم گردید. این شاتل در پرواز پایانی خود طیفسنج مغناطیسی آلفا-۲ (AMS) و تجهیزات حیاتی از جمله دو آنتن ارتباطی، یک مخزن گاز پرفشار و قطعات یدکی را به ایستگاه منتقل کرد.
در طول عمر خدماتی خود، اندور ۲۹۹ روز در فضا بسر برده، ۴۶۷۱ بار به دور زمین چرخیده و مسافت ۱۲۲،۸۸۳،۱۵۱ مایل را طی کرده بود تا یک فصل درخشان در تاریخ پروازهای فضایی را به پایان برساند.
تیم سرنشین شامل فرمانده مارک کلی، خلبان گرگ جانسون و متخصصان مأموریت مایک فینک، درو فوستل، گرگ چامیتوف و روبرتو ویتوری بود که مأموریت را راهاندازی کردند.
این نخستین تجربه پرواز فضایی برای مایک فینک، فضانورد باتجربه، و روبرتو ویتوری محسوب میشد.
پس از دو روز پرواز برای رسیدن به ایستگاه، اندور به موفقیت لنگر انداخت و دریچههای اتصال بین دو یان باز شدند.
مأموریت ۱۶ روزه که به مونتاژ و نگهداری ایستگاه اختصاص داشت، شامل چهار راهپیمایی فضایی و نصب طیفسنج AMS بود که اکنون دادههای ذرات کیهانی را برای محققان روی زمین ارسال میکند.
در ساعت ۷۲۳ صبح ۲۹ مه، دریچههای بین ایستگاه فضایی و اندور برای آخرین بار بسته شدند، زیرا اعضای ژ برای بازگشت به زمین آماده میشدند.
اندور در ساعت ۲۳۵ بامداد اول ژوئن در باند ۱۵ فرود آمد و مأموریت استیاس-۱۳۴ را به اتمام رساند. این بیست و چهارمین فرود شبانه در تاریخ برنامه شاتلهای فضایی بود.