در هر تصویری که تلسکوپ فضایی جیمز وب از فضا ثبت می‌کند، ماده و انرژی به شکلی محسوس با یکدیگر در تعاملند و جزئیاتی بیش از تلسکوپ‌های پیشین آشکار می‌گردند. در یک تصویر تازه، ستاره‌ای مشاهده می‌شود که تنها صد هزار سال از تولد آن گذشته است.
این ستاره با نام شناخته می‌شود. اگرچه صد هزار سال دوره‌ی طولانی به نظر می‌رسد، اما فرا‌یند تولد این ستاره هنوز به پایان نرسیده و ابر‌های مولکولی آن را احاطه کرده‌اند. رصد این ستاره از دلایل اصلی ساخت تلسکوپ جیمز وب توسط ناسا با همکاری آژانس‌های فضایی اروپا و کانادا بوده است. این تلسکوپ قادر است درونی ابر‌های گاز و غبار را ببیند و مراحل اولیه شکل‌گیری ستاره‌ها را فاش کند.
دانشمندان با بهره‌گیری از ابزار می‌ان‌فروسرخ (MIRI) عکس تولد این ستاره را ثبت کرده‌اند. این پیش‌ستاره همچنان در حال رشد است و مواد موجود در دیسک پیش‌سیاره‌ای اطراف خود را جذب می‌نماید. این دیسک در تصویر به صورت یک خط نسبتا تاریک و افقی در مرکز قابل مشاهده است.
تولد یک ستاره
این پیش‌ستاره هنوز ستاره‌ی دنباله‌ی اصلی نیست؛ از این رو برخلاف خورشید، نور آن ناشی از هم‌جوشی هسته‌ای نمی‌باشد. قطعا می‌زان اندکی هم‌جوشی دوتریم در هسته‌ی آن در حال انجام است. انرژی این ستاره ناشی از گرانش آن است که مواد اطراف را فشرده و داغ می‌کند. این مواد ورودی با گاز‌های موجود برخورد کرده و امواج شوک ایجاد می‌نمایند. انرژی ناشی از این برخورد‌ها ستاره و گاز‌های پیرامونی را به درخشش می‌اندازد.
این پیش‌ستاره با جذب مواد بیش‌تر، می‌دان مغناطیسی قدرت‌مندی ایجاد می‌کند. ترکیب این می‌دان مغناطیسی با چرخش ستاره باعث می‌شود مواد اطراف به بیرون پرتاب گردند.
با افزایش جرم ستاره، بخشی از این جرم به صورت جت‌های زیبایی که در این تصویر مشابه ساعت شنی به نظر می‌رسند، از قطب‌های ستاره خارج می‌شود. این جت‌ها شوک‌های قوسی در مواد اطراف ایجاد کرده که به صورت ساختار‌های رشته‌ای قابل مشاهده‌اند.
در محیط اطراف ستاره، هیدروکربن‌های آروماتیک چندحلقه‌ای (PAH) وجود دارد. این ترکیبات آلی در کیهان به وفور یافت می‌شوند و احتمالا از عوامل شکل‌گیری حیات بر روی زمین بوده‌اند. در این تصویر، آن‌ها با رنگ آبی در ساختار‌های رشته‌ای مشاهدہ می‌شوند.
ناحیه قرمز در مرکز تصویر، یک لایه ضخیم از گاز و غبار اطراف ستاره است که با انرژی ستاره درخشان است. در ناحیه سفید بین بخش‌های قرمز و آبی، ترکیبی از مواد گوناگون از جمله مقادیر زیادی از ها، گاز‌های یونیزه‌شده نظیر نئون و هیدروکربن‌های دیگر وجود دارد.
با گذشت زمان، جریان‌های خروجی قوی پیش‌ستاره محیط خود را از گاز و غبار پاک می‌سازد و تنها دیسکی پیش‌سیاره‌ای در اطراف آن باقی می‌ماند. در نهایت، این ستاره به یک ستاره دنباله‌ی اصلی (مانند خورشید) تبدیل شده و به راحتی قابل رصد خواهد بود. در طول زمان، سیستم سیاره‌ای این ستاره شکل خواهد گرفت.
این نخستین بار نیست که تلسکوپ جیمز وب ستاره را رصد می‌کند. در سال ۲۰۲۲، این تلسکوپ ستاره را با دوربین نزدیک‌فروسرخ رصد کرده بود که عکس آن در ادامه قابل مشاهده است.
<figcaption class="wp-element-caption"عکس تلسکوپ جیمز وب از L1527 با دوربین فروسرخ نزدیک (NIRCam)سوالات بسیاری در مورد تولدستاره‌ها وجود دارد که دانشمندان امیدوارند داده‌های تلسکوپ جیمز وب به پاسخ‌های آن‌ها نزدیک‌تر سازد؛ برای مثال، تا به حال مشخص نیست هم‌جوشی هسته‌ای چگونه و چه زمانی آغاز می‌شود. همچنین نحوه شکل‌گیری می‌دان مغناطیسی ستاره و نقش آن در فروپاشی و چرخش آن همچنان ناشناخته است.
