این سحابی با وسعت نزدیک به ۴ سال نوری از پس‌ماند در حال انبساط ستاره‌ای در حال مرگ به فضای بین ستاره‌ای منتقل شده است زیرا منبع مرکزی یعنی هیدروژن و سپس هلیوم برای همجوشی پس از می‌لیارد‌ها سال تمام شده بود.
در نزدیکی مرکز سحابی سیاره‌ای یک کوتوله سفید داغ و آبی دیده می‌شود که از هسته باقی مانده است. این سحابی که با نام پی‌کی ۱۶۴ به علاوه ۳۱.۱ نیز شناخته می‌شود کم‌نور است و به سختی می‌توان توسط چشمی تلسکوپ به آن نگاه کرد.
اما عکس عمیق ناسا که بیش‌تر از ۱۲ ساعت نورده‌ی را ترکیب می‌کند این سحابی را با جزئیات استثنایی مشخص می‌کند. ستارگان در کهکشان راه شیری و کهکشان‌های بعد‌عرصه از طریق می‌دان دید آشکار پراکنده‌اند.
جونز-امبرسون ۱ که در صحنه کیهانی زودگذر است طی چند هزار سال آینده محو خواهد شد اما کوتوله سفید داغ و مرکزی آن می‌لیارد‌ها سال سپس سرد خواهد شد.
