به گزارش خبررسان، در ۱۱ آگوست ۱۹۹۹ بیش از ۳۵۰ می‌لیون نفر در قاره‌های اروپا و آسیا ناظر آخرین خورشیدگرفتگی کامل قرن بیستم شدند. این پدیده آسمانی از اقیانوس اطلس، چند صد مایل شرق بوستون در آمریکای شمالی آغاز و تا خلیج بنگال ادامه یافت.
تنها بخش از خاک بریتانیا که در مسیر سایه کامل ماه قرار داشت، شهرستان کورنوال در جنوب غربی انگلستان بود. پس از عبور از بریتانیا، کسوف در سراسر اروپا و آسیا، از جمله ایران نیز قابل مشاهده بود.
در کشور‌های شمال فرا‌نسه و آلمان آسمان صاف بود، اما در لحظه کامل‌شدن خورشیدگرفتگی باران سیل‌آسایی منظره را تیره کرد. با وجود این، به دلیل تراکم بالا جمعیت در مسیر سایه، این یکی از پربیننده‌ترین خورشیدگرفتگی‌های کامل در تاریخ بشر ثبت شد.
شبکه‌های تلویزیونی بین‌المللی پوشش گسترده‌ای از پیشروی سایه کسوف داشتند. سایه ماه همچنین از ایستگاه فضایی میر روسیه رصد و تصاویر آن به‌صورت زنده از تلویزیون پخش شد.
یک ماه پس از وقوع پدیده، تنها ۱۴ مورد صدمه به چشم ناشی از مشاهده نادرست گزارش گردید که کمتر از پیش‌بینی‌های اولیه بود. در جدی‌ترین مورد، بیمار به مدت بیست دقیقه بدون محافظ چشم به خورشید نگاه کرده بود، اما به‌طور کلی کمپین بهداشت عمومی در کنترل آسیب‌ها موفق عمل کرد.
قرن بیستم خورشیدگرفتگی‌های جزئی دیگری نیز داشت، اما هیچ‌کدام به صورت کامل رخ ندادند.
