سند و عکس خودرو ۱۰۰ می‌لیاردی محمدحسین کنعانی‌زادگان منتشر شد

به گزارش دلچسب؛ صحبت‌های اخیر محمدحسین کنعانی‌زدگان درباره خودروی ۱۰۰ می‌لیاردی‌اش واکنش‌های زیادی را در فضای مجازی و میان ورزشکاران به همراه داشته و باعث انتقاد بازیکنان رشته‌های ورزشی دیگر هم شده است.

پس از مصاحبه مدافع تیم پرسپولیس، سندی رسمی از خودرویی که او وارد کرده است در رسانه‌ها منتشر گردید که مشخصات کامل و قیمت آن را فاش می‌کند.

بر اساس این سند، کنعانی‌زدگان یک خودرو رنجروور ولار مدل جدید خریداری کرده که ارزش آن در بازار‌های جهانی از ۶۰ هزار دلار آغاز می‌شود و با احتساب حقوق گمرکی، مالیات‌ها و هزینه‌های حمل‌ونقل در ایران، قیمت نهایی آن به حدود ۱۰۰ می‌لیارد تومان می‌رسد.

این خرید در شرایطی انجام گرفته که جامعه ورزشی و افکار عمومی از سطح درآمد‌های برخی بازیکنان فوتبال نسبت به ورزشکاران دیگر انتقاد دارند و معتقدند این شکاف طبقاتی در فوتبال ایران جایز نیست.

تصاویر منتشر شده از این خودروی لوکس نیز بازتاب وسیعی در شبکه‌های اجتماعی داشته و کاربران نسبت به نحوه تأمین بودجه چنین خرید‌های گران‌قیمتی توسط بازیکنان فوتبال سوال‌های زیادی را مطرح کرده‌اند.

برخی از ورزشکاران رشته‌های دیگر نیز در واکنش به این موضوع، عدم عدالت در توزیع بودجه‌های ورزشی و تفاوت‌های شدید درآمدی را مورد انتقاد قرار داده و خواستار شفافیت بیش‌تر در قرارداد‌ها و درآمد‌های بازیکنان فوتبال شده‌اند.

عکس‌| سند و تصویر خودرو ۱۰۰ میلیاردی کنعانی‌زادگان

منبع ایپنا

خبرنگاران دلچسب تلاش کردند تا نظر محمدحسین کنعانی‌زدگان را در مورد این انتقادات بگیرند، اما تا لحظه انتشار این خبر، پاسخی از سمت او یا مشاوران رسانه‌ای باشگاه پرسپولیس دریافت نشده است.

مسئولان باشگاه پرسپولیس نیز در مورد خرید خودروی لوکس توسط یکی از بازیکنان تیم، سکوت پیشه کرده و هیچ اظهار نظری رسمی در این باره منتشر نکرده‌اند.

کارشناسان حقوقی معتقدند که اگر منبع درآمد این خرید از قرارداد‌های قانونی و پرداخت‌های شفاف باشگاه باشد، از نظر قانونی مشکلی ندارد، اما شفافیت در مورد مبالغ پرداختی به بازیکنان می‌تواند اعتماد عمومی را حفظ کند.

سازمان لیگ فوتبال ایران تا کنون هیچ دستورالعملی در مورد محدودیت خرید اموال لوکس توسط بازیکنان صادر نکرده است، اما برخی مدیران ورزشی خواستار تدوین آیین‌نامه‌ای برای شفافیت درآمدی بازیکنان شده‌اند.

این ماجرا بار دیگر بحث‌های قدیمی درباره تفاوت‌های طبقاتی در فوتبال ایران را به چالش کشیده و انتظار می‌رود در روز‌های آینده واکنش‌های بیش‌تری از سوی فدراسیون فوتبال، وزارت ورزش و ورزشکاران دیگر به این موضوع پی بپیوندد.

این ماجرا در حالی رخ داده که لیگ برتر فوتبال ایران با چالش‌های اقتصادی متعددی روبرو است و بسیاری از باشگاه‌ها با بدهی‌های سنگین به بازیکنان و کادر‌های فنی دست و پنجه نرم می‌کنند.

بازی سابقان تیم ملی ایران و پرسپولیس نیز در شبکه‌های اجتماعی به این موضوع واکنش نشان داده‌اند. برخی از آن‌ها خرید خودرویی به این قیمت را در شرایط فعلی اقتصادی کشور و مشکلات معیشتی خانواده‌های بسیاری از ورزشکاران، بی‌احترامی به افکار عمومی دانسته‌اند.

یک بازی سابق تیم ملی که نخواست نامش فاش شود، به خبرنگار دلچسب گفت ما در دوران بازی خود با قرارداد‌ها و درآمد‌های بسیار کمتر کار می‌کردیم، اما هیچگاه خرید‌های لوکس را در العلن انجام نمی‌دادیم. این رفتار می‌تواند انگیزه جوانان را برای ادامه ورزش در رشته‌های کم‌درآمد کم کند.

اقتصاددانان ورزشی معتقدند که تورم بالا و کاهش ارزش پول ملی در سال‌های اخیر، قدرت خرید واقعی بازیکنان را کاهش داده، اما کت‌های برخی ستاره‌های تیم‌های بزرگ همچنان به دلاری بسته شده و این موضوع شکاف طبقاتی را عمیق‌تر کرده است.

فدراسیون فوتبال ایران در سال‌های گذشته تلاش کرده با وضع سقف قرارداد و شفافیت‌کردن بودجه‌ها، این شکاف را کنترل کند، اما اجرا نشدن کامل این مقررات باعث شده برخی بازیکنان با قرارداد‌های غیر‌رسمی و پاداش‌های پنهان، درآمد‌های بسیار بالایی کسب کنند.

باشگاه پرسپولیس به عنوان تیمی که در سال‌های اخیر برنده بیش‌ترین تعداد قهرمانی لیگ برتر بوده، بزرگ‌ترین بودجه را بین باشگاه‌های داخلی دارد، اما حتی این باشگاه نیز در برخی فصل‌ها با تاخیر در پرداخت حقوق بازیکنان روبرو شده است.

محمدحسین کنعانی‌زدگان که در فصل‌های اخیر یکی از پایه‌های دفاع پرسپولیس و تیم ملی بوده، قرارداد چندساله‌ای با این باشگاه امضا کرده که بر اساس شایعات غیر‌رسمی، از گران‌ترین قرارداد‌ها در تاریخ فوتبال ایران محسوب می‌شود.

کارشناسان بازاریابی ورزشی معتقدند که حضور بازیکنان ستاره در تیم‌های بزرگ، سود‌های تبلیغاتی و تجاری قابل‌توجه‌ی برای باشگاه‌ها به همراه دارد، اما این سود‌ها باید به صورت شفاف و عادلانه بین تمام اعضای تیم تقسیم شود.

در مقایسه با سایر کشور‌های منطقه، قرارداد‌های بازیکنان ایرانی در سطح بالایی قرار دارد، اما تفاوت شگفت‌انگیز با درآمد‌های مربیان، داوران، و ورزشکاران رشته‌های المپیک، چالش جدی برای توسعه ورزشی البلاد محسوب می‌شود.

وزارت ورزش و جوانان در ماه‌های اخیر چندین جلسه با حضور نمایندگان فدراسیون‌ها و باشگاه‌ها برگزار کرده تا راهکار‌های کاهش شکاف درآمدی را بررسی نماید، اما نتایج ملموسی هنوز اعلام نشده است.

تحلیل‌گران رسانه‌ای معتقدند که انتشار سند و عکس این خودرو در این مقطع زمانی، می‌تواند پیامی سیاسی-اجتماعی داشته باشد، چرا که با بحث‌های مجلس درباره لزوم شفافیت درآمد‌های ورزشکاران و احتمال وضع سقف جدید برای قرارداد‌ها هم‌زمان شده است.

نمایندگان کمیته ورزش مجلس شورای اسلامی در روز‌های گذشته چندین بار بر لزوم بازبینی قانون ورزش و وضع مکانیزم‌های نظارتی بر درآمد‌های بازیکنان فوتبال تأکید کرده‌اند و این پرونده می‌تواند به عنوان کی برای تسریع این فرآیند عمل کند.

از نظر حقوقی، خرید و مالکیت اموال لوکس توسط شهروندان ایرانی هرگز غیر‌قانونی نبوده، اما الزام به اظهار موجودات در مقررات مالیاتی و شفافیت منبع درآمد، ملزوماتی است که باید توسط سازمان امور مالیاتی و بانک مرکزی پیگیری شود.

کارشناسان مسائل مالیاتی توضیح داده‌اند که هر خرید ارزشی بالای چند می‌لیارد تومانی، بایستی با اظهارنامه مالیات و ارائه سند واریز ارز یا ریال از طریق سیستم بانکداری رسمی همراه باشد، در غیر این صورت مالکیت قابل چالش است.

بانک مرکزی ایران در سال‌های اخیر مقررات سخت‌گیرانه‌ای برای کنترل جریان پول در بازار لوکس‌ها وضع کرده که شامل الزام به پرداخت چک‌های بانکی، انتقال وجه توسط سامانه ساتنا، و گزارش‌دهی به واحد اطلاعات مالی برای تراکنش‌های بالای ۵۰۰ می‌لیون تومان می‌شود.

گمرک ایران نیز نرخ‌های گمرکی و مالیات‌های سنگینی بر روی واردات خودرویی با سیلندر بالا و لوکس اعمال کرده که می‌تواند تا ۲۰۰ درصد ارزش خودرو در مبدا اضافه شود، و این موضوع بخشی از قیمت ۱۰۰ می‌لیارد تومانی را توجیه می‌کند.

تاریخچه خرید خودروی لوکس توسط بازیکنان فوتبال ایران به دهه ۷۰ و ۸۰ می‌لادی برمی‌گردد، اما مقیاس و شفافیت آن در عصر شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های نوین، ابعاد کاملا متفاوتی پیدا کرده است.

در دهه ۶۰، بازیکانی مثل علی دایی، مهدی مهدوی‌کیا، و کریم باقری نیز خودرویی‌های مرسدس و بی‌ام‌و در آن زمان خریداری می‌کردند، اما هزینه آن‌ها در مقیاس همان دهه بسیار کمتر از رقم‌های فعلی بود و پوشش رسانه‌ای محدود‌تری داشت.

با ورود این‌ترنت پرسرعت و اینستاگرام به ایران از سال ۱۳۹۰ به بعد، بازیکنان فوتبال به اینفلوئنسر‌های قدرتمند تبدیل شدند و سبک زندگی آن‌ها مستقیما بر می‌لیون‌ها نوجوان و جوان تأثیرگذار شد، که حساسیت افکار عمومی را نسبت به نحوه کسب درآمدشان افزایش داد.

محققانجامعه‌شناسی ورزشی در دانشگاه تهران و دانشگاه شیراز در مطالعات اخیر نشان داده‌اند که نمایش ثروت ناشی از فوتبال در شبکه‌های اجتماعی، می‌تواند منجر به انحراف انگیزه در نوجوانان شود، که به جای عشق به ورزش، تنها به دنبال درآمد بالا و شهرت باشند.

این پدیده در کشور‌های اروپایی نیز وجود دارد، اما تفاوت اساسی در وجود سیستم‌های مالیاتی شفاف، مجوز کار برای ورزشکاران جوان، و فرهنگ خیریه‌محوری بین ستاره‌های فوتبال غربی با ایران است.

بازیکنان زیادی در لیگ‌های اروپا مانند مکی، رونالدو، و مباپه، سالانه می‌لیون‌های یورو را برای خیریه، ساخت بیمارستان، و کمک به کودکان فقیر اهدا می‌کنند، که این کار تصویر مثبتی از ثروت آن‌ها در افکار عمومی خلق می‌کند.

در ایران نیز برخی بازیکنان مثل علیرضا بیرانوند، وحید امیرافضلی، و سردار آزمون، فعالیت‌های خیریه قابل‌توجه‌ی دارند، اما پوشش رسانه‌ای این کار‌ها کمتر از خرید‌های لوکس است و این موضوع نگرانی- است.

باشگاه پرسپولیس در بیانیه‌ای غیر‌رسمی که از طریق کانال‌های تلگرامی طرفداران منتشر شده، بر حریم خصوصی بازیکنان تأکید کرده و درخواست کرده تا به زندگی شخصی آن‌ها تعرض نشود، اما این موضع‌گیری باعث تشدید انتقادات شده است.

حقوق‌دانان معتقدند که شخصیت‌های عمومی مثل بازیکنان تیم ملی و باشگاه‌های بزرگ، وظیفه پاسخ‌گویی بیش‌تری نسبت به شهروندان عادی دارند، چون درآمد آن‌ها مستقیما یا غیر‌مستقیم از منابع عمومی (بلیت فروشی، حقوق تلویزیونی، اسپانسر‌های دولتی) تامین می‌شود.

حقوق تلویزیونی لیگ برتر ایران در فصل جاری به رقم رکوردی ۴۰۰۰ می‌لیارد تومان رسیده که بخش عظیمی از آن توسط شبکه‌های دولتی و نیمه‌دولتی پرداخت شده، و این موضوع استدلال منتقدان را تقویت می‌کند که فوتبال با پول مردم اداره می‌شود.

سازمان صدا و سیما به عنوان مالک حقوق پخش تلویزیونی، می‌تواند در قرارداد‌های آتی با لیگ فوتبال، شرط شفافیت درآمدی بازیکنان و باشگاه‌ها را قرار دهد، که گامی موثر در جهت اصلاح ساختار مالی فوتبال خواهد بود.

مقایسه با لیگ‌های همسایه مانند عربستان سعودی، قطر، و امارات متحده عربی نشان می‌دهد که در آن کشور‌ها نیز قرارداد‌های کهنه‌سوزانه‌ای وجود دارد، اما سیستم‌های مالیاتی و نظارتی قوی، جلوی فساد مالی را می‌گیرد و ثروت با منابع مشروع توجیه می‌شود.

لیگ عربستان در فصل‌های اخیر با جذب ستاره‌های جهانی مانند رونالدو، بنزیم، و نئمار، توجه جهانی را به خود جلب کرده، اما قوانین سخت‌گیرانه درباره منابع درآمد و شفافیت بانکی، محیطی متفاوت با ایران ایجاد کرده است.

در ایران، اقتصاد غیر‌رسمی و پول‌شویی چالش‌های جدی هستند که می‌تواند باعث شود برخی خرید‌های لوکس با پول‌های مشکوک صورت گیرد، و این موضوع نگرانی‌های امنیتی و اقتصادی را همزمان با نگرانی‌های اجتماعی تقویت می‌کند.

دادیستان کل کشور در سال‌های گذشته چندین پرونده فساد ورزشی را باز کرده و برخی مدیران باشگاه‌ها و واسطه‌ها را محاکمه کرده، اما پرونده‌های مربوط به درآمد‌های بازیکنان و شفافیت قرارداد‌ها همچنان کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند.

سازمان بازرسی کل کشور نیز می‌تواند با نظارت بر اموال و موجودات بازیکنان و مربیان ارشد، شفافیت را تضمین کند، اما نیاز به همکاری بین سازمانی با فدراسیون فوتبال، لیگ، و بانک مرکزی دارد.

روایت‌های تاریخی نشان می‌دهد که در دهه ۵۰ خورشیدی، وقتی تیم‌های تهران مثل تاج، پرسپولیس، و استقلال شکل می‌گرفتند، بازیکنان حتی برای تسهیلات ابتدایی زندگی هم دست‌پچ می‌کردند و فوتبال بیش از هر چیز عشق و وطن‌پرستی بود.

انقلاب ۱۳۵۷ و جنگ تحمیلی تغییرات بنیادینی در ساختار ورزشی ایران ایجاد کرد و دهه ۶۰ شاهد ظهور لیگ‌های حرفه‌ای و ورود پول سنگین به فوتبال بود که گره‌های اقتصادی امروز را بست.

محمدحسین کنعانی‌زدگان متولد ۱۳۷۶ در شهر بجنورد، از خانواده‌ای ورزشکار به دنیای فوتبال آمد و در تیم‌های دسته‌های سنی سپا‌هان اصف‌هان رشد کرد، قبل از انتقال به پرسپولیس در سال ۱۴۰۰.

او در فصل‌های ۱۴۰۰-۱۴۰۱ و ۱۴۰۱-۱۴۰۲ نقش مهمی در قهرمانی‌های پرسپولیس ایفا کرد و به تیم ملی ایران دعوت شد که در جام ملت‌های آسیا ۱۴۰۲ و المپیاد پاریس ۱۴۰۳ حضور داشت.

کارشناسان فنی معتقدند که کنعانی‌زدگان با قد ۱۸۸ سانتی‌متری، بازی هوایی قوی، سرعت خوب، و توانایی خواندن بازی، یکی از بهترین مدافعان نسل جدید ایران است که ارزش بازاری بالایی دارد.

انتقال او از سپا‌هان به پرسپولیس در آن زمان با مبلغ تقریبی ۱۰۰ می‌لیارد تومان انجام شد که رکورد انتقال داخلی را شکست و نشان‌دهنده قدرت مالی تیم‌های بزرگ در بازار انتقالات ایران است.

قرارداد کنعانی‌زدگان با پرسپولیس تا پایان فصل ۱۴۰۵-۱۴۰۶ تمدید شده و بر اساس اخبار غیر‌رسمی، حقوق سالانه او شامل پایه، پاداش‌های قهرمانی، و سهام از حقوق تلویزیونی، رقم‌های کلانی را تشکیل می‌دهد.

بازیکنان تیم ملی ایران در کانو‌های جمع‌بندی‌های فاسیون فوتبال، معمولا قرارداد‌ها جداگانه‌ای برای حضور در تیم ملی امضا می‌کنند که شامل حق الحضور در هر بازی، پاداش پیروزی، و پریمیوم‌های صعود به جام جهانی است.

جام جهانی ۱۴۰۲ در قطر برای کنعانی‌زدگان فرصتی بود تا در سطح بین‌المللی دیده شود، و اگرچه ایران در دور اول خارج شد، اما عملکرد او در برابر لس و ويلز مورد تحسین مربیان اروپایی قرار گرفت.

چندین باشگاه اروپایی از جمله تیم‌های لیگ تركیه، بلژیک، و هلند در تابستان ۱۴۰۲ به دنبال جذب او بودند، اما مذاکرات به نتیجه نرسید و او در پرسپولیس ماند که می‌تواند دلایل خانوادگی، قراردادی، یا مالی داشته باشد.

مدیران پرسپولیس در آن زمان بیان کردند که نگه‌داشتن ستاره‌های تیم اولویت اول است، حتی اگر هزینه‌های سنگینی داشته باشد، چون جایگزین‌سازی در سطح داخلی دشوار است.

این استراتژی باعث شده پرسپولیس در سال‌های اخیر گران‌ترین تیم ایران از نظر ارزش بازیکنان باشد، که بر اساس سایت ترانسفرمارکت، ارزش کل تیم بیش از ۲۰ می‌لیون یورو برآورد می‌شود.

با این حال، نقد‌های ی نسبت به اینکه آیا این سرمایه‌گذاری‌ها نتایج قاره‌ای هم به همراه آورده، همیشه وجود داشته، چون پرسپولیس از سال ۱۴۰۰ در لیگ قهرمانان آسیا نتوانسته به مراحل نهایی برسد.

مربی‌گری پرسپولیس در سال‌های اخیر تغییرات زیادی داشته از یحیی گل‌محمدی به خوان کارلوس گاریدو، سپس اسکیپیو، و اکنون اسماعیل کردان، که هر کدام فلسفه بازی متفاوتی داشته‌اند.

کنعانی‌زدگان در تمام این دوره‌ها بازیکنان ثابت ترکیب بوده که نشان‌دهنده اعتماد مربیان مختلف به کیفیت فنی و جسمانی اوست.

پزشکان تیم پرسپولیس در مورد وضعیت بدنی کنعانی‌زدگان توضیح داده‌اند که او در فصل ۱۴۰۲-۱۴۰۳ یک پارگی عضله پشت ران داشت که باعث غیبت چند هفته‌ای شد، اما به خوبی بهبود یافت.

مدیریت خستگی و پیشگیری از آسیب در فوتبال مدرن یکی از چالش‌های بزرگ باشگاه‌های بزرگ است که با تعداد مسابقات بالا در لیگ، حجام، و تیم ملی روبرو هستند.

باشگاه پرسپولیس در سال‌های اخیر به تجهیزات پزشکی پیشرفته، استخر‌های آب خنک، و سیستم‌های GPS برای پایش بار تمرینی بازیکنان سرمایه‌گذاری کرده تا از سرمایه‌های انسانی خود محافظت کند.

این سرمایه‌گذاری‌ها بخشی از بودجه کلان باشگاه است که از حقوق، اسپانسر‌ها، فروش بلیت، و محصولات تجاری تامین می‌شود و شفافیت آن همواره مورد سوال افکار عمومی است.

فروشگاه رسمی پرسپولیس در مرکز تهران و فروش این‌ترنتی محصولات تیم، درآمد‌های قابل‌توجه‌ی دارد که بر اساس گزارش‌های غیر‌رسمی، سالانه بیش از ۵۰۰ می‌لیارد تومان برآورد می‌شود.

اسپانسر اصلی پرسپولیس در فصل جاری شرکت ملی صنایع نفت ایران است که قرارداد چندساله‌ای با باشگاه امضا کرده و لوگوی آن روی پیراهن بازیکنان دیده می‌شود.

شرکت‌های مخابراتی، بانک‌های دولتی، و برند‌های خودرو‌سازی نیز از اسپانسر‌های قدیمی پرسپولیس بوده‌اند که نشان‌دهنده جذابیت تجاری این باشگاه است.

با این حال، مدیریت مالی باشگاه پرسپولیس در سال‌های اخیر از سوی سازمان حسابداری ایران و دیوان محاسبه اداری مورد بازرسی قرار گرفته و برخی تخلفات مالی گزارش شده است.

رئیس‌جمهور پرسپولیس در جلسات هیات مدیره بار‌ها بر ضرورت شفافیت مالی و اجرای های حسابداری بین‌المللی تأکید کرده، اما اجرا کامل زمان‌بر است.

طرفداران پرسپولیس که بیش‌ترین جمعیت هواداران ایران را دارند، حساسیت بالایی نسبت به مدیریت باشگاه دارند و در شبکه‌های اجتماعی به طور مداوم عملکرد را نظارت می‌کنند.

این نظارت مردمی باعث شده در موارد متعددی تصمیمات باشگاه تحت تأثیر افکار عمومی قرار گیرد، که می‌تواند مزیت و معایب خود را داشته باشد.

موضوع خرید خودروی لوکس توسط کنعانی‌زدگان نیز در گروه‌های تلگرامی و تویی‌تر طرفداران پرسپولیس بحث‌های داغی را برانگیخت که طیف وسیعی از نظرات را پوشش می‌داد.

برخی هواداران طرفدار بازیکن بودند و معتقدند او با زحمت و استعداد خود این پول را به دست آورده و حق دارد هر چیزی بخرد، در حالی که دیگران این را بی‌احترامی به تیم و هواداران می‌دانستند.

موضوع حقوق بازیکنان در فوتبال ایران همیشه دو قطبی بوده یک طیف معتقدند بازیکنان سرمایه‌دار باشگاه‌ها هستند و سزاوار درآمد بالا، طیف دیگر می‌گویند فوتبال باید در خدمت مردم باشد و ثروت توزیع عادلانه‌تری داشته باشد.

این دو قطبی در همه کشوری که فوتبال در آن صنایع بزرگ است وجود دارد، از آنجلستان تا برزیل، اما مکانیزم‌های حل آن متفاوت است.

از دیدگاه اقتصاد سیاسی، فوتبال ایران نمونه‌ای کلاسیک از اقتصاد رانت‌محور است که در آن ثروت از طریق کنترل منابع عمومی (حقوق تلویزیونی دولتی، بلیت‌های ارزان، زمین‌های ورزشی) به دست قشر محدود نان و مدیران منتقل می‌شود.

اقتصاددانان معتقدند که در اقتصاد‌های رانت‌محور، سیگنال‌های قیمتی از کارکرد محروم می‌شوند و بازیکنان بدون رقابت واقعی بازار، درآمد‌های فوق‌العاده می‌گیرند که با بهره‌وری حاشیه‌ای آن‌ها هم‌سو نیست.

این پدیده باعث می‌شود در ایران به جای تبدیل شدن به صنعتی صادرات‌گرا و تولیدکننده ارزش مضاف، به قطعه‌ای برای توزیع رانت تبدیل شود که سود‌های آن به قشر خاصی می‌رسد.

مقایسه با کره جنوبی، ژاپن، و استرالیا که در هم‌سایه ایران هستند، نشان می‌دهد که آن کشور‌ها با سرمایه‌گذاری بر زیرساخت‌های پایه، مربی‌گری علمی، و لیگ‌های شفاف، توانسته‌اند بازیکنان را به لیگ‌های برتر اروپا صادر کنند و درآمد ارزی به کشور بیاورند.

ایران در سال‌های اخیر اگرچه بازیکنان زیادی در لیگ‌های اروپا دارد (آزمون، تارمی، قنبری، محمدی، رضاییان، نوری، و غیره)، اما اکثر آن‌ها از تیم‌های متوسط و کوچک اروپایی بازی می‌کنند و انتقال مستقیم از لیگ ایران به تیم‌های گربه‌های اروپا نادر است.

این موضوع نشان‌دهنده کیفیت پایین‌تر لیگ ایران نسبت به رقبای منطقه است، که ریشه در مدیریت غیر‌حرفه‌ای، فساد مالی، عدم شفافیت، و تمرکز بر سود کوتاه‌مدت باشگاه‌ها دارد.

فدراسیون فوتبال ایران در سال‌های اخیر برنامه‌های توسعه‌ای متعددی تدوین کرده از آینده‌نگری ۱۴۰۴ تا برنامه استراتژیک ۱۴۰۰-۱۴۱۰، اما اجرا ناقص و تغییرمدیریت‌های مکرر باعث شده اهداف محقق نشود.

رئیس فدراسیون فوتبال در جلسات اخیر با رسانه‌ها بر لزوم حرفه‌ای‌سازی واقعی و شفافیت مالی تأکید کرده و وعده داده که در فصل آیین لیگ برتر،ین‌نامه جدید شفافیت قرارداد‌ها اجرا می‌شود.

این آیین‌نامه شامل الزام به ثبت قرارداد‌ها در سامانه دیجیتال فدراسیون، ممنوعیت قرارداد‌های کاغذی و شفاه‌ی، شفافیت پاداش‌ها، و نظارت سازمان امور مالیاتی بر درآمد‌های بازیکنان می‌شود.

باشگاه‌های بزرگ مانند پرسپولیس، استقلال، سپا‌هان، و تراکتور در جلسات هیات مدیره لیگ، برخی از این مقررات را تداخل در حریم خصوصی و مخالف قوانین مدنی خوانده و اعتراض کرده‌اند.

حقوق‌دانان ورزشی توضیح می‌دهند که ورزش حرفه‌ای ذاتا فعالیت عمومی است و نمی‌تواند بهانه حریم خصوصی بگذارند تا از نظارت مالی فرار کنند، چون درآمد‌ها از منابع عمومی تامین می‌شود.

ماده ۴۹ قانون اساسی ایران بر حاکمیت مالکیت عمومی تأکید دارد و ماده ۴۴ قانون اساسی الزام به شفافیت در امور اقتصادی دارد که می‌تواند پایه حقوقی نظارت بر درآمد‌های ورزشی باشد.

دادگاه اداری عدالت در سال‌های گذشته چندین پرونده مربوط به تخلفات مالی در باشگاه‌های ورزشی را بررسی کرده و احکام صادر نموده، اما اجرا احکام در بخش ورزشی چالش‌های خاص خود را دارد.

سازمان بازرسی کل کشور در گزارش سال ۱۴۰۲ خود، تخلفات مالی گسترده‌ای در فدراسیون فوتبال و چندین باشگاه لیگ برتر را فاش کرده که شامل پرداخت‌های غیر‌قانونی، قرارداد‌های دوگانه، و سوءاستفاده از امکانات دولتی است.

این گزارش‌ها اگرچه در رسانه‌ها انعکاس یافت، اما پیگیری‌های قضایی و اداری آن‌ها کند و گاهی ناتمام مانده که باعث بی‌اعتمادی افکار عمومی می‌شود.

رسانه‌های مستقل و خبرگزاری‌های غیر‌رسمی در سال‌های اخیر نقش مهمی در فاش کردن فساد‌های ورزشی ایفا کرده‌اند، اما محدودیت‌های قانونی و امنیتی گاهی مانع انتشار اخبار کامل می‌شود.

خبرگزاری دلچسب نیز در ادامه رسالت رسانه‌ای خود، به بررسی ابعاد مختلف این پرونده و پرونده‌های مشابه خواهد پرداخت تا حق مردم به دانستن حفظ شود.

محمدحسین کنعانی‌زدگان به عنوان نماد نسل جدید بازیکنان پربازده فوتبال ایران، اکنون در تقاطع دو راهی است یا می‌تواند با شفافیت کردن منبع درآمد خود، الگوئی مثبت برای جوانان باشد، یا با سکوت، شکاف اعتماد را عمیق‌تر کند.

تاریخ فوتبال ایران پر از بازیکنان ستاره است که پس از خداحافظی، یا با ثروت‌های عظیم در حاشیه زندگی می‌کنند، یا در فقر و فرا‌موشی به سر می‌برند، و این موضوع به مدیریت مالی در دوران فعالیتی آن‌ها مربوط است.

مربیان مالی و مشاوران ثروت در سال‌های اخیر وارد فوتبال ایران شده‌اند و به بازیکنان توصیه می‌کنند که درآمد‌ها را در سرمایه‌گذاری‌های تولیدی، املاک، و بورس بگذارند تا آینده‌شان تضمین شود.

خرید خودروی ۱۰۰ می‌لیارد تومانی از نظر مالیاری دارایی مصرفی است که با گذشت زمان ارزش از دست می‌دهد، برخلاف دارایی سرمایه‌ای که درآمد جاری ایجاد می‌کند و ارزش‌افزودنی است.

کارشناسان مدیریت ثروت توصیه می‌کنند که بازیکنان جوان در ابتدای مسیر، حداقل ۳۰ تا ۴۰ درصد درآمد‌ها را در سبد سرمایه‌گذاری متنوع بگذارند تا پس از خداحافظی از فوتبال، امنیت مالی داشته باشند.

باشگاه پرسپولیس می‌تواند با استفاده از توانایی‌های تجاری خود، شعبه‌های مشاوره مالی برای بازیکنان راه‌اندازی کند که هم از نظر اخلاقی قابل دفاع است و هم از سرمایه‌های انسانی باشگاه محافظت می‌کند.

چندین باشگاه اروپایی بزرگ مانند بارسلونا، رال مادرید، و بایرن مونیخ، دپارتمان‌های کامل توسعه بازیکن دارند که شامل آموزش مالی، حقوقی، روان‌شناسی، و برنامه‌ریزی پس از خداحافظی است.

پیروزی در زمین فقط با توانایی فنی امکان‌پذیر نیست؛ ثبات روانی، امنیت مالی، و برنامه‌ریزی بلندمدت، ستون‌های فقرات موفقیت پایدار است.

موضوع خودرو لوکس کنعانی‌زدگان می‌تواند نقطه عطفی باشد برای شروع گفتگوی جدی در جامعه فوتبال ایران درباره مدیریت ثروت ورزشکاران، شفافیت قرارداد‌ها، و عدالت توزیع درآمد.

افکار عمومی ایران که در سال‌های اخیر با تورم، گرانی، و نوسانات ارزی روبرو بوده، حساسیت بسیار بالایی نسبت به نمایش ثروت توسط شخصیت‌های عمومی دارد، و این حساسیت حق مشروع شهروندان است.

رسانه‌ها، فدراسیون، باشگاه‌ها، و خود بازیکنان باید در چارچوب قانون و اخلاق، به سمت سیستمی حرکت کنند که فوتبال ایران را از اقتصاد رانت به صنعت شفاف، تولیدی، و صادرات‌گرا تبدیل کند.

این مسیر طولانی و پر از چالش است، اما آغاز آن با گام‌های کوچک شفافیت، مانند انتشار قرارداد‌ها، اعلام درآمد‌ها، و پاسخ‌گویی به سوالات مردم، امکان‌پذیر است.

دلچسب به عنوان رسانه‌ای مستقل، متعهد است که این فرآیند را با دقت، صبر، و حرفه‌ای‌سازی پیگیری کند و صدای حقایق را به گوش مسئولان و مردم برسانید.

پایان این گزارش، آغاز ماجرا است؛ ماجرایی که فوتبال ایران برای آن بسیار دیر شده، اما هیچ‌گاه دیر نیست برای شروع.

پیشنهاد ما به شما

uulf4ojh3

اسپانیا در دام وابستگی به یامال افتاد – خبرگزاری ورزش ایران

[ad_1] به گزارش دلچسب تساوی غیرمنتظره اسپانیا روبه رو کیپ ورد، او گفت و گو …