لالایی‌های حسینی در مصلی امام خمینی(ره)/ از گهواره‌های کوچک تا آرزوهای بزرگ مادران و کودکان_دلچسب

به گزارش خبرنگار
فرهنگی
خبرگزاری موج

، صبح جمعه مصلی امام خمینی(ره) تهران حال و هوایی متفاوت داشت؛ فضایی آمیخته با عطر معنویت، اشک، لالایی و عشق. همزمان با سراسر سرزمین، اجتماع عظیم شیرخوارگان حسینی با وجود هزاران مادر و کودک شیرخوار برگزار شد؛ آیینی که هر ساله در نخستین جمعه ماه محرم، یاد حضرت علی‌اصغر(ع) کوچک‌ترین شهید کربلا را زنده می‌کند و پیوندی عمیق بین مادران امروز و مادران داغ‌دیده تاریخ برقرار می‌سازد.

در این مراسم، مادران با نوزادان خود در بغل، با لباس‌های سبز و سفید و پیشانی‌بندهای مزین به نام مبارک حضرت علی‌اصغر(ع)، گرد هم آمدند تا بار دیگر بر مظلومیت کودک شش‌ماهه کربلا اشک بریزند و در عین حال، بر ادامه راه عاشورا و قیمت‌های حسینی پافشاری کنند.

آرزوی مادران؛ ایرانِ حسینی و نسل سربلند

در بین جمعیت، صدای یک مادر جوان دقت‌ها را جلب می‌کند. او که نخستین سال توانایی مادر شدن را پشت سر می‌گذارد، با چشمانی اشک‌آلود می‌گوید: امسال اولین سالی است که مادر شده‌ام و اکنون زیاد بهتر می‌توانم حال مادران داغدار را فهمیدن کنم. فکر این که فرزندت را صبح با امید راهی کنی و دیگر برنگردد، واقعاً دردناک است. من امسال پسرم محمدراستین را به این مراسم آوردم تا یاد همه شهدا زنده بماند. از خدا برای همه مادران صبر و اسایش می‌خواهم.

وی در ادامه با صدایی آرام‌تر اضافه می‌کند: دوست دارم فرزندم در ایرانِ امام حسین(ع) بزرگ شود؛ ایرانی که سربازان امام زمان(عج) را پرورش می‌کند.

مادربزرگ‌هایی که نسل آینده را در بغل دارند

در گوشه‌ای دیگر، مادربزرگی نوه شیرخواره‌اش را در بغل گرفته و با نگاهی سرشار از امید از آینده او سخن می‌گوید: آرزو دارم نوه‌ام در همین ایران با افتخار، عزت و اقتدار بزرگ شود. ایرانی که مردمش با افتخار زندگی کنند و آینده‌ای روشن برای فرزندانش بسازد.

وی با لبخندی آرام ادامه می‌دهد: این بچه‌ها اندوخته‌های آینده این کشورند. باید در امنیت، اسایش و عزت رشد کنند.

عاشورای امسال یاد علی‌اصغرها و رقیه‌های زمانه

در قسمت فرد دیگر از مراسم، یکی از مادران با اشاره به حوادث تلخ تازه و شهادت کودکان بی‌گناه در نقاط گوناگون سرزمین، از حال و هوای متفاوت محرم امسال سخن می‌گوید: امسال محرم حال و هوای فرد دیگر دارد. علی‌اصغرها و رقیه‌های بسیاری را از دست داده‌ایم. مادرانی که صبح فرزندشان را با امید راهی مدرسه کردند و دیگر او را ندیدند، امسال بهتر از هر فردی می‌توانند مصیبت کربلا را فهمیدن کنند. واقعاً این محرم، عاشورای آن مادران است.

وی با بغضی آشکار ادامه می‌دهد: درد این مادران، درد حضرت رباب(س) است که فرزند شیرخواره‌اش را در بغل نداشت.

دهه‌نودی‌ها و عکس ایران آینده

در بین جمعیت، کودکان دهه نودی نیز نگاه متغیری به آینده دارند. یکی از آنان با صدای کودکانه اما محکم می‌گوید: دوست دارم در ایران زندگی کنم که همیشه پیروز باشد و برای مردمش شرایط بهتر فراهم کند.

کودک فرد دیگر نیز اضافه می‌کند: ما دوست داریم در کشوری زندگی کنیم که قوی باشد و مردمش با افتخار از آن یاد کنند.

این سخنان ساده اما عمیق، تصویری از ذهن نسل جدیدی اراعه می‌دهد که آینده را در سایه پیشرفت، قوت و افتخار ایران فکر می‌کند.

در قسمت فرد دیگر از مراسم، دختر جوانی که در اجتماع وجود دارد، با نگاهی پرشور از هویت ملی خود سخن می‌گوید: امسال باید همه کنار هم باشیم تا نشان دهیم هیچ‌کس کشتار کودکان بی‌گناه را نمی‌پذیرد. من ایران را دوست دارم و هر جای دنیا باشم با افتخار می‌گویم ایرانی‌ام. راه امام حسین(ع) ادامه دارد.

وی پافشاری می‌کند که هویت دینی و ملی در کنار هم معنی اشکار می‌کند و نسل امروز هم چنان بر قیمت‌های عاشورایی پایبند است.

لالایی‌هایی که به عهد تبدیل شد

با اغاز نوای مداحی و ذکر مصیبت حضرت علی‌اصغر(ع)، فضای مصلی رنگ فرد دیگر می‌گیرد. مادران، کودکان خود را در بغل می‌فشارند و اشک‌هایی که آرام بر گونه‌ها جاری می‌شود، یادآور تاریخ کربلاست؛ تاریخی که تا این مدت در دل‌های امروز زنده است.

در این مراسم، لالایی مادران تنها برای خواب کودکان نیست، بلکه عهدی است برای پرورش نسلی که با نام حسین(ع) بزرگ شود؛ نسلی که به حرف های شرکت‌کنندگان، باید «سربازان حضرت علی‌اصغر(ع) و امام زمان(عج)» باشند.

اجتماع شیرخوارگان حسینی در مصلی امام خمینی(ره) تهران، تنها یک مراسم آیینی نبوده است؛ بلکه صحنه‌ای از پیوند عاطفه، ایمان و هویت جمعی می بود. از مادران جوان تا مادربزرگ‌ها، از کودکان دهه نودی تا دختران جوان، همه در یک نقطه مشترک به هم رسیدند: امید به آینده‌ای روشن در سایه ایمان، عزت و هویت حسینی.

اینجا، گهواره‌ها کوچک‌اند اما آرزوها بزرگ؛ و لالایی‌ها، فقط برای خواب نیستند، بلکه برای بیداری نسلی است که قرار است ادامه‌دهنده راهی باشد که از کربلا اغاز شد و تا امروز امتداد یافته است.