دانشمندان دانشگاه کوئین مری لندن در یک مطالعه جدید موفق به شناسایی دو ژن شدهاند که نقش کلیدی در ایجاد مقاومت در برابر شیمیدرمانی در سرطانهای مرتبط با سر و گردن دارند. این کشف میتواند دیدگاههای جدیدی را برای درمان بیماران باز کند که تا کنون به روشهای سنتی پاسخ مثبت نمیدادند.
بر اساس نتایج منتشر شده در نشریه معتبر مولکولر کنسرو، خاموش کردن هر یک از این دو ژن باعث میشود سلولهای سرطانی که پیش از این مقاوم بودند، تا حدود سی برابر حساستر به داروی شیمیدرمانی سیسپلتین شوند. محققان این اثر را با کاهش سطح بیان ژنها در آزمایشگاه حاصل کردهاند.
روششناسی تحقیق و یافتههای کلیدی
تیم تحقیقاتی ابتدا با بهرهگیری از روش دادهکاوی و استفاده از یک کتابخانه بیوشیمی که متداول برای شناسایی داروها است، بیست و هشت ژن را روی دوازده سویه سلولی سرطانی مقاوم در برابر شیمیدرمانی ارزیابی کرد. از میان این ژنها، چهار ژن به عنوان مهمترین عوامل پاسخگویی به درمان شناسایی شدند که در مراحل بعدی تمرکز بر روی دو ژن اصلی متمرکز گردید.
مطالعات پیشین روی بیماران مبتلا به سرطان مری نیز نتایج مشجعی را تأیید کرده است. یکی از محققان ارشد این پروژه بیان کرده که این نتایج گامی امیدوارکننده برای آینده درمان سرطان محسوب میشود و میتواند پایههای درمانهای ترکیبی موثرتر را فراهم آورد.
این کشف علمی نه تنها درک مکانیسمهای مقاومت به دارو را عمیقتر میکند، بلکه راهکارهای جدیدی برای شخصیسازی درمان شیمیدرمانی بر اساس پروفایل ژنتیکی تومور فراهم میآورد. ادامه تحقیقات برای انتقال این یافتهها از فاز آزمایشگاهی به بالینی ضروری به نظر میرسد.