پالس معنادار چین به اقتصاد جهانی_دلچسب

به گزارش خبرنگار
اقتصادی
خبرگزاری موج

، بر فردی پوشیده نیست که چین جزو قوت های برتر اقتصاد جهانی است و تعداد بسیاری از صاحب نظران و تئوریسین های عرصه اقتصادی اعتقاد دارند که این سرزمین در سال های آتی، جانشین آمریکا به گفتن ابرقدرت اقتصادی جهان خواهد شد. اساسا به همین علت است که آمریکایی ها، چین را مهم ترین رقیب خود در عرصه بین المللی معارفه می کنند و به هر شکل ممکن تلاش در تضعیف آن در ابعاد گوناگون دارند.

در این چهارچوب، به تازگی نشریه اکونومیست در گزارشی به این مساله اشاره کرده که چین در حالت جاری، چیزی در نزدیک به ۵۰ درصد از تجارت خارجی خود را با ارز خودش یعنی یوآن مبادله می کند. موضوعی که به معنی گرایش قابل دقت چین جهت دلارزدایی از اقتصاد خود و عدم وابستگی به ارزهای خارجی و مخصوصا غربی است. این معادله حامل ۲ مسئله مهم و قابل تامل است.

نخستین مولفه، مربوط به تحول جهت در سیاست‌گذاری ارزی چین و تثبیت جایگاه یوآن به گفتن ارزی تجاری است. چین برای سال‌ها به‌جستوجو آن بوده که یوآن را به ارزی قابل‌منفعت گیری در تجارت بین‌المللی تبدیل کند، تا هم هزینه‌های مبادله را افت دهد و هم از ریسک‌های ناشی از وابستگی به دلار آمریکا بکاهد. این سیاست، به‌اختصاصی بعد از تحریم‌های مالی علیه کشورهایی همانند روسیه، شدت بیشتری گرفته است. در این روال، چین عمل به امضای قراردادهای تهاتری دوجانبه با کشورهای گوناگون کرده، بانک‌های مرکزی در کشورهای شریک را ترغیب به نگهداری ذخایر یوآن کرده، و تسهیلاتی را برای منفعت گیری از این ارز در معامله های انرژی، مواد خام و کالاهای صنعتی فراهم آورده است. منفعت گیری از یوآن به گفتن ارز تسویه در تجارت خارجی چین، به شرکت‌ها امکان می‌دهد که از ریسک‌های نوسانات نرخ ارزهای خارجی و محدودیت‌های دلاری در امان بمانند. این تحول علتشده شرکت‌های چینی و شرکای خارجی‌شان برای واردات و صادرات، به جای تبدیل پول به دلار، مستقیماً از یوآن منفعت گیری کنند. این چنین وضعیتی در کنار تحکیم سیستم‌های پرداخت جدا گانه از غرب همانند CIPS (سیستم پرداخت بین‌بانکی چین) به معنی افت تدریجی تسلط دلار بر تجارت خارجی چین است.

دومین مولفه، مطلب‌های ژئو‌اقتصادی و قوت‌نمایی مالی در نظام بین‌الملل را شامل می‌شود. افزایش سهم یوآن در تجارت خارجی چین، نه تنها یک عمل اقتصادی بلکه یک ابزار راهبردی در دیپلماسی اقتصادی چین محسوب می‌شود. چین با تحکیم یوآن، عملاً در حال ساختن بلوک اقتصادی جدیدی است که در آن کشورهای دوست یا شریک تجاری، از مدار تسلط مالی غرب و به‌اختصاصی آمریکا خارج خواهد شد. در واقع، منفعت گیری از یوآن به کشورهای دیگر این امکان را می‌دهد که از محدودیت‌های سیستم مالی بین‌المللی (همانند تحریم‌های دلاری) عبور کنند و در بستری امن‌تر و باثبات‌تر مبادله کنند. این چنین رویکردی به‌اختصاصی برای کشورهایی همانند روسیه، ایران، برخی کشورهای آفریقایی و حتی آمریکای لاتین دلنشین است. این چنین چین با منفعت گیری از یوآن، می‌تواند اندوخته‌گذاری‌های خارجی خود را نیز تسهیل کند. به‌اختصاصی در چارچوب مطرح‌های بزرگی چون «کمربند و جاده» که در آن زیرساخت‌های کشورهای گوناگون توسط چین فراهم مالی می‌شود.